Spinsels (blog)

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus was niet alleen feestelijk omdat er twee festivals in voorkwamen. Er was ook een heuglijk nieuwtje!   SCHRIJVEN… FESTIVALS Twee stuks dus! 10 en 11 augustus stond ik met Het Schrijverscollectief op Elftopia bij kasteel Ooidonk. ‘s Ochtends werden we tijdens het opstellen ineens […]

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Wat kan ik zeggen… beter laat dan nooit? Of euh… we zijn allemaal een beetje in vakantiesfeer, toch?  SCHRIJVEN… MYSTERY-PROJECT Het vervelende aan mystery-projecten is dat je er ook geen updates over kunt delen. Ik kan wel zeggen dat het lekker gaat, ook al is […]

Mid Year Book Freak Out Tag

Mid Year Book Freak Out Tag

Begin deze maand zag ik deze leuke tag opduiken op de blog Lezend leven. Het leek me een goede manier om even stil te staan bij het moois dat ik al bij elkaar heb gelezen in 2019. Daarbij heb ik me het lastige doel gesteld om per vraag maar één boek te noemen.

 

Beste boek dat je tot nu toe gelezen hebt in 2019:  Als ik even door mijn lijst blader, dan zie ik dat ik al een paar keer 5 sterren heb uitgedeeld. Moeilijk kiezen, maar dankzij zijn setting is Nevernight van Jay Kristoff het sterkst in mijn geheugen blijven hangen.

 

 

Beste vervolgboek in een serie dat je dit jaar gelezen hebt: Dante van Miriam Borgermans was weer een pageturner van jewelste in een ijzersterke reeks van eigen bodem.

 

 

Boek uit 2019 dat je nog niet gelezen hebt: De Bron 2 – Vanuit het duister van Nora Roberts. Ze wist me erg te verrassen met deel 1, benieuwd of dat in deel 2 zo blijft, ook al vrees ik er een beetje voor, na het lezen van een paar reviews.

 

Het boek waar je het meest naar uitkijkt in de tweede helft van het jaar: Darkdawn van Jay Kristoff. Ik ben razend benieuwd hoe deze trilogie gaat eindigen!

 

 

Grootste teleurstelling: Is het je ook al opgevallen dat je soms het hardst teleurgesteld bent als iets wel degelijk stukjes heeft waar je weg van bent? Ash Princess van Laura Sebastian was voor mij zo’n boek. De askroon die op de cover staat afgebeeld vond ik een enorm sterk element in het verhaal… de rest helaas niet zo.

 

 

Grootste verrassing: I read contemporary YA… and I liked it. 😮 Dankzij de ‘lees eens wat anders’-maand pakte ik Wat als dit het is van Becky Albertelli & Adam Silvera op, en zat zó in het verhaal.

 

Nieuwe favoriete auteur: Gail Carriger heeft me met haar Soulless meteen overtuigd om deel 2 in de The Parasol Protectorate-serie aan te schaffen… als het even grappig en eigenzinnig doorgaat, wordt ze absoluut een favoriet.

 

Nieuwe boekkarakter crush: Hm, een schrijnend gebrek aan nieuwe crushes, kennelijk. Misschien meer succes in de tweede helft van het jaar. (Gelukkig zijn er voor serielezers zoals ik altijd wél vervolgdelen, om van bestaande crushes te genieten.)

/

 

Nieuw favoriet karakter: Lobsang uit The Long Earth van Terry Pratchett en Stephen Baxter vond ik in elk geval heel memorabel.

 

Een boek dat je aan het huilen maakte: Dat gebeurt me wel eens, maar ik kan me er van het laatste halfjaar geen herinneren.

/

 

Een boek dat je blij maakte en/of dat je aan het lachen maakte: Muse Academy 2 van Morgan Blade. Een heerlijk ouderwets avonturenverhaal, dat me een paar keer echt deed grinniken (een personage dat géén ‘Dolce & Banana’ aan haar lijf wil, doet het hem soms gewoon). De sfeer geeft je een goed gevoel, om nog maar te zwijgen van de academie zelf – daar had ik als tiener wel naartoe gewild!

 

 

Het mooiste boek dat je gekocht of gekregen hebt dit jaar: Ik wil er eigenlijk één noemen die ik net vorige week in de bus heb gekregen, omdat dat zo’n ontzettende mooie cover heeft, maar die telt natuurlijk niet… Dan kies ik voor een andere vorm van schoonheid met Volwassen worden is optioneel van Marloes De Vries, dat ik tot mijn grote plezier won. (Ik had er al een paar keer hebberig naar gekeken.) Een boek met hele mooie en belangrijke gedachtes, verpakt in kleine, grappige comics.

 

Boek dat je echt nog moet lezen dit jaar: Aaagh, dit is het moment waarop mijn voornemen om maar één boek te noemen me pas écht kwelt! Bartimaeus – The amulet of Samarkand van Jonathan Stroud ligt in elk geval heel hoog op mijn stapel, dankzij het feit dat ik van een andere serie van deze schrijver enorm genoten heb.

 

 

Meer ingevulde lijstjes lezen? Hier, hier en hier zijn er nog meer boekenwurmen bezig geweest!

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Bookswappen: tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Toen begon ik boekenblogs te volgen en ontdekte ik het fenomeen. Een verrassingspakket dat rond boeken draait? Hoe zeg je daar nee tegen!? Vorig jaar met kerst deed ik voor het eerst mee met […]

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

‘De 366ste dag’ wordt een boek! Verder in juni: géén FantaSea (weggewaaid door de storm), een boek van mijn verheuglijstje, en de eerste hittegolf (die echt de laatste mag zijn).   SCHRIJVEN… NIEUW BOEK OP KOMST! Nee, niet meteen volgende maand… maar de belangrijke eerste […]

April-Mei 2019: lezen, schrijven en de rest

April-Mei 2019: lezen, schrijven en de rest

April en mei vlogen voorbij. Dat rijmt, dus het is waar. 😉 Deze maanden: churros & predators, sjaals en badpakken, lezen aan Griekse zeeën, een fotogenieke orchidee, muzen en ander onverwacht bezoek.

Vorige maand is mijn overzichtje er niet van gekomen. Maar twee festivals, één tentoonstelling en een onderdompeling in Griekse cultuur later ben ik er weer helemaal klaar voor!

 

SCHRIJVEN…

FESTIVALS: ZON, VRIESKOU, REGEN, CHURROS & PREDATORS

In april kun je grillen verwachten, maar toen ik te horen kreeg dat het had gesneeuwd op de eerste dag van Elfia Haarzuilens, dacht ik toch even dat het een grapje was. Kostuums lenen zich wel voor laagjeswerk, maar tegen een uur of zeven ‘s avonds kon ik alleen maar denken: ik wou dat ik nóg een paar sokken had aangetrokken.

Van mei had ik beter gedrag verwacht, maar nee hoor. Op MysteriA in Aarschot kwamen de bezoekers bij ons schuilen voor de regen. Wel gezellig! Ons uitzicht was ook niet slecht, trouwens. Het churros-kraam was niet alleen heel verleidelijk, het had ook interessante (tijdelijke) werkkrachten:

VERSLAG VAN DE TENTOONSTELLING

Een andere blogger was me voor met de verslaggeving van de tentoonstelling Schilderijen en Literatuur, waar je tekst van mij zij aan zij met schilderijen en tekeningen van twee zeer getalenteerde kunstenaressen kon zien. *Tau* kwam naar de opening, beleefde het geheel, en schreef er een heel mooi artikel over. Je leest het hier: De 366ste dag.

 

AGENDA VOOR JUNI: FANTASEA (BRESKENS, NL)

Het festivalseizoen is nog lang niet voorbij!

Zaterdag 8 juni vind je me terug in de tent van Het Schrijverscollectief, op FantaSea in Breskens. Kom je outfit showen, een boekenlegger meenemen, of een babbeltje maken, en ik signeer natuurlijk met liefde een Overstekersboek.

EN WERD ER OOK NOG GESCHREVEN?

Van sommige verhaalideeën weet ik nog precies waar ik ze kreeg. Voor Overstekers kreeg ik een cruciaal inzicht over de bezigheden van Mirabel bijvoorbeeld op een avond aan zee in Cadzand, met mijn tenen in het koele zand.

Helaas kan ik nog niet precies vertellen wat ik bedacht op een bankje in antiek Olympia, dus deel ik maar even het uitzicht dat ik toen had:

… LEZEN…

In april las ik 12 boeken, 2 graphic novels en 2 strips. In mei kwamen er nog 11 boeken, en 2 graphic novels bij. Ik ga niet eens een poging doen om ze allemaal de revue te laten passeren…

Wel was ik erg benieuwd of ik ook nog challenges zou kunnen afstrepen. Daar ben ik deze maanden niet echt mee bezig geweest, maar soms komen dat soort dingen vanzelf goed.

 

HEBBAN THEMA APRIL: WAT ANDERS

Voor maart was het thema: ‘Lees eens wat anders’.

Ik lees al vrij divers, dus toen ik door mijn lijstje scrolde, zag ik aanvankelijk alleen mijn gebruikelijke mozaïek. Maar toen kwam ik er toch een paar tegen die ik met dit thema in mijn achterhoofd uit de bibliotheek had meegenomen.

Ik las uiteindelijk een drietal boeken die ik zo gauw niet zou oppakken:

Hou van mij van Anja Feliers (pychologische thriller): niet te gruwelijk maar wel spannend, heel gemakkelijk om je alles levendig voor te stellen, en het las lekker vlot weg.

De zeven zussen van Lucinda Riley (roman): jawel, écht, ik heb het gedaan, een gehypet boek gelezen, dat – vond ik op voorhand – nogal melodramatisch klonk. Conclusie: ik beken: het was héél moeilijk weg te leggen en… verwijzingen naar Griekse mythologie? Ik voorzie dat ik de verhalen alle zeven zal willen lezen…

De dochters van Cavendon Hall van Barbara Taylor: een minder groot succes. Ik had me laten verleiden door de vermelding op de omslag ‘voor liefhebbers van Downton Abbey’, maar ik had misschien beter moeten weten.

 

HEBBAN THEMA MEI: ACTUALITEIT

Voor mei was het thema: ‘Lees een boek met een link met de actualiteit’.

Dit was een van de thema’s waarvan ik in het begin van het jaar vreesde dat ik er niet zo gauw toe zou komen. Oorlogsverhalen of politieke hete hangijzers, mwah… Maar dankzij het thema van de vorige maand had ik me voorgenomen om eens een contemporary YA-boek te lezen. Ik koos één boek dat er al snel drie werden. Ik begon met:

Wat als dit het is?  van Becky Albertelli en Adam Silvera

ging een paar weken later verder met:

Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld van Becky Albertelli

en las daar achteraan prompt:

De voordelen van onbeantwoorde liefde.

Becky Albertelli vertelt haar verhalen over liefde, onzekerheid en het leven als tiener lekker vlot en heel inleefbaar. Al doende snijdt ze heel actuele thema’s van diversiteit en inclusiviteit aan, door haar hoofdpersonages uiteenlopende kleuren, religieuze achtergronden en seksuele geaardheden te geven.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: BOEK BUITEN AMERIKA EN EUROPA

Behalve de maandthema’s zijn er ook nog de 14 categorieën van de SciFi & Fantasy Club op Hebban. En daar kon ik er ook nog één van afstrepen:

  1. lees een boek uit een continent buiten Amerika en Europa – check!

Ik las immers aan diverse stranden in Griekenland Godsgrave van de Australiër Jay Kristoff (en vond het een keigoeie opvolger van Nimmernacht).

 

… EN DE REST

GROENE VINGERS

Mijn orchidee snapte duidelijk dat als ze nog vereeuwigd wilde worden mét bloemen, ze die maar beter niet kon laten vallen voor ik aan deze blogpost toe was. In een ongezien vertoon van volhardendheid hangen deze er dus inmiddels al twee maanden aan:

TEA TIME

Weekendje Nederland + verblijf in Griekenland =

Ik vind het vooral grappig dat ik van merken die hier ook verkocht worden in zuiderse landen heel andere smaakjes vind, zoals die Lemon Macaron die ik onmogelijk kon weerstaan.

MUZES & ONVERWACHTE BEZOEKERS

Vlakbij Delphi (heiligdom van Apollo, beschermer van de muzen) kregen we dit huisje als verblijf toegewezen:

Ik las onlangs Muse Academy 2 van Morgan Blade, dus mijn geheugen was terdege opgefrist met betrekking tot alle muzen: ik wist meteen dat ‘Erato’ (de naam van het huisje) één van de negen was. Twee opgetogen schrijvers en mythologieliefhebbers namen hun intrek.

Er waren echter ook een paar andere levensvormen die inspiratie nodig hadden. Mijn man kwam kort na aankomst afgedaald van een verhoogde opbergplaats met een ietwat bestudeerd kalm lachje: ‘Goh, we hebben een hagedis in huis!’

‘Iiiik? Moet je die niet vangen?’ (Ik ben niet báng voor hagedissen, nee. Maar ze hoeven niet per se rond mijn bed te rennen. Of over mijn hoofdkussen.)

Neuh, hagedis was weggeglipt en nu nergens meer te zien. Maar zo’n beesten blijven bij mensen uit de buurt, hoor. Aldus mijn wederhelft die het met een studie in natuur- en bosbeheer wel zou weten.

Twee uur later, op een meter afstand van het bed:

Na de aanvankelijke schrik besefte ik dat het eigenlijk wel een schatje was. Net een piepklein minidraakje, amper een paar centimeter groot.

Manlief was net weg naar het winkeltje (natuurlijk), dus stuurde ik hem een berichtje met foto – kennelijk is hij toch niet van plan om uit de buurt te blijven, ik ga ‘m maar buitenzetten!

Waarop ik het vertrouwenwekkende antwoord kreeg: Succes daarmee, die beesten zijn razendsnel!

En bedankt. Het beestje paste, schatte ik zo in, makkelijk onder een glas. Voor alle veiligheid pakte ik toch maar een breder schaaltje. Schaaltje in de aanslag, adem in, adem uit, schaal op de muur – hagedis sprong naar rechts, schaaltje was net groot genoeg, zacht getrippel, stukje karton onder zijn voetjes – en ik kon hem in de moestuin achter ons huisje vrijlaten. (Ja, natuurlijk op een lekker warme steen.)

‘Je had niet gezegd dat het zo’n mini was’, zei ik even later – na me natuurlijk even gewenteld te hebben in de complimenten omwille van mijn kennelijk nog razender snelle actie.

‘Dat was een andere, hoor. Degene die ik gezien had, was groter.’

‘Oh?’

‘Ja, toch wel vijftien centimeter denk ik.’

Stilte.

‘En die laten we daar gewoon gezellig zitten, dus?’

Het argument ‘ze blijven bij mensen uit de buurt’ was duidelijk niet meer van toepassing. ‘Tja, wil jij gaan zoeken waar hij zit?’

Stilte. Het besef dat niemand zin had om te gaan rondkruipen en rondrennen, na een rit van vijf uur om hier te komen.

Geïnspireerd: ‘Misschien vangt hij eventuele muggen?’

‘Goed punt. We laten hem zitten.’

En zo geschiedde het dat we ons huisje deelden met een viervoetige bewoner. Gezien heb ik hem zelf trouwens nooit. Je zou je gaan afvragen of we hier te maken hebben met een geval van natuurbeheerdersgrieks*.

 

*verwant met visserslatijn

 

Het val me op dat ik op vakantie ineens drie à vier boeken tegelijk begon, omdat het ene boek nét niet helemaal bij mijn bui paste, of omdat ik alleen mijn e-reader had meegenomen… De week nadat we terug waren heb ik er drie uitgelezen die bijna uit waren.

Lezen jullie anders op vakantie?

Maart 2019: lezen, schrijven en de rest

Maart 2019: lezen, schrijven en de rest

Deze maand: Ravenjongens en een kraaienmeisje, fantasy-festivals: start!, en een orchidee die zich eindelijk begrepen lijkt te voelen.   SCHRIJVEN… FANTASY & YA-FESTIVAL Helemaal op het einde van deze maand was ik te gast in Standaard Boekhandel Maldegem, op het Fantasy- en YA-festival. Ik gaf […]

Overstekers-week op Valeries Boekenwereld: WIN!

Overstekers-week op Valeries Boekenwereld: WIN!

Op de superleuke blog Valeries Boekenwereld loopt momenteel een heuse Overstekers-week! Niet alleen worden Overstekers – Een kracht ontwaakt en Overstekers – De schaduw van de sha uitgebreid besproken, de boeken worden ook letterlijk in de bloemetjes gezet:   Kijijijk nu toch, hoe mooi…!   Ik […]

Februari 2019: schrijven, lezen en de rest

Februari 2019: schrijven, lezen en de rest

Deze maand: een Krakenvorstin, tentoonstelling op stapel, elke twee dagen een boek, stripverhalen-extravaganza en een vollopende kalender.

 

SCHRIJVEN…

Een schrijversbestaan brengt ook heel wat dingen met zich mee die niet direct te maken hebben met imaginaire werelden en levens op papier zetten. Sommige daarvan zijn minder leuk (boekhouding bijhouden – blèh), andere vragen wel tijd, maar zijn supertof: wanneer ik word uitgenodigd om over mijn boeken te komen vertellen, of mag samenwerken met andere getalenteerde mensen.

 

KALENDER

Ik besefte onlangs dat ik dringend mijn kalender eens moest bijwerken, want ineens waren er een heleboel activiteiten gepland, en er zijn er nog meer onderweg. Je treft mij dit voorjaar in elk geval al op volgende gelegenheden:

30/03: fantasydag van Standaard Boekhandel Maldegem (BE) – lezing & signeersessie

15/04: Elfia Haarzuilens (Utrecht, NL) – boekenstand

28/04-26/05: Tentoonstelling ‘Schilderijen en literatuur’ (Galerij Hof van Peene, Baasrode, BE)

4-5/05: MysteriA Fantasyfestival (Aarschot, BE) – boekenstand Het Schrijverscollectief

8/06: FantaSea (Breskens, NL)

 

TENTOONSTELLING: ‘SCHILDERIJEN EN LITERATUUR’

Wat ik te zoeken heb op een tentoonstelling? Als kunst- en cultuurwetenschappenstudent heb ik er veel bezocht… maar bij deze ben ik aan de andere kant betrokken.

De prachtige, kunstzinnige mandala’s van Annemie Bockstaele en Nieke Van Zeghbroeck leerde ik jaren geleden kennen toen ik een van hun tentoonstellingen mocht inleiden. Hun werk is doordrenkt van hun liefde voor mens, natuur en wereld. Tekeningen die niet alleen verfijnd en gedetailleerd zijn, maar je ook iets geven, als je de tijd wil nemen: ze nodigen je uit om je ademhaling tot rust te brengen en even te zijn, om je te verbinden met je hart, en het verhaal voor je tot je te laten komen.

‘Maart’ © Annemie Bockstaele & Nieke Van Zeghbroeck

Het was voor mij dan ook erg bijzonder toen deze twee kunstenaressen zich geïnspireerd voelden door Overstekers. Daarnaast groeide in samenwerking het project De 366ste dag: een modern sprookje dat ik schreef vlak na het overlijden van mijn moeder, een paar jaar geleden.

En zo kwam het tot deze tentoonstelling waarin woord en beeld aan kruisbestuiving doen… Nieuwsgierig? Kom gerust een kijkje nemen. De tentoonstelling is elk weekend te bezichtigen, van 28/04 tot 26/05.

Zondag 28/04 om 14u30 openen we feestelijk met een hapje en een drankje: iedereen is van harte welkom!

 

… LEZEN…

In deze korte maand vond ik meer tijd om te lezen dan in januari: 14 boeken (in februari betekent dat dus 1 boek per 2 dagen) en 7 strips passeerden de revue.

Hoe heb ik het in februari gedaan op gebied van mijn reading challenges? Qua aantal zit ik in elk geval mooi op schema… en ik kon ook nog twee thema’s afvinken.

 

HEBBAN THEMA FEBRUARI: LEESCLUBBOEK

Voor februari was het thema: ‘Lees een populair Leesclubboek’.

En wat wil nu het geval? Eind 2018 had ik me opgegeven voor een leesclub van een boek dat ik ooit al eerder las, en dat diepe indruk op mij had nagelaten: De ontembare vrouw als archetype in mythen en verhalen van Clarissa Pinkola Estés. Dit is geen boek dat je zomaar even snel-snel uitleest, dus de leesclub strekte zich veel langer uit dan voor andere boeken (het is meteen de langste in de Hebban-geschiedenis)… en eindigde mooi middenin februari.

Bleek het nu ook nog een populair boek? Zeker wel. Het eindverslag van de leesclub gaf het boek gemiddeld 4,1. Het is dan ook meteen in de Hall of Fame van 2019 opgenomen.

Zelf was ik bij een tweede lezing helemaal opnieuw onder de indruk. De ontembare vrouw was absoluut weer een leeshoogtepunt. Het is een boek om te lezen met hoofd, hart en ziel. Als je je interesseert voor sprookjes, symbolen, en je graag verdiept in de menselijke psyche, dan raad ik je van harte aan dit boek een keer op te pakken. Mijn hele recensie lezen: klik hier.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: GRAPHIC NOVEL

Behalve de maandthema’s zijn er ook nog de 14 categorieën die de SciFi & Fantasy Club op Hebban voorzag voor 2019. En daar kan ik er ook weer een van afstrepen:

12. lees een graphic novel – check!

Eind vorig jaar sprokkelde ik wat nieuwe delen in mijn favoriete SF-stripseries bijeen, en deze maand ben ik eens lekker wat gaan (her)lezen. En ja, dit soort strips gooi ik vastberaden (maar voorzichtig, voorzichtig, altijd horizontaal gooien met boeken, zodat ze plat neerkomen…) op één hoop met de chic klinkende graphic novels!

Terugkeren in de mysterieuze wereld Antares was weer genieten… met vreemde wezens, spannende ontwikkelingen en nog wat romantisch drama als bonus.

LEES-HOOGTEPUNT: KEVERS ALOM!

Ik heb deze maand heel wat boeken weggewerkt, maar deze twee springen er toch wel uit: Keverkoningin en Keverhelden.

Keverkoningin: Modekoningin Lucretia Cutter heeft kwade plannen, die levensgevaarlijk zijn voor Darkus, zijn neushoornkever Baxter en alle andere kevervrienden. Darkus moet haar en haar spionerende gele lieveheersbeestjes te slim af zijn. Zal het hem lukken de keverkoningin te stoppen?

Keverhelden: Keverkoningin Lucretia Cutter houdt zich diep in de regenwouden van de Amazone verborgen en dreigt haar leger van gemuteerde reuzenkevers op de wereld los te laten. Wil ze oorlogen ontketenen? Wil ze de mensheid uitroeien? Darkus en zijn vrienden moeten haar vinden voor het te laat is. Als ze Lucretia’s laboratorium binnendringen om Darkus’ vader te bevrijden, doen ze een schokkende ontdekking. Lucretia is zichzelf aan het klonen! Dit is het derde (en laatste) deel van deze succesvolle serie voor jongens én meisjes. Ook deze keer weer vol humor, echte vriendschap en superslimme insecten!

Ik had het er vorige maand al over dat ik naast YA en prentenboeken ook middle grade-boeken af en toe enorm kan waarderen. De Kever-serie van M.G. Leonard hoort daar zeker bij. Als ik deze als kind had gelezen, dan was mijn dinosaurus-fascinatie-periode zo opgevolgd door een keverfascinatie. De details die je over het nut van en leven van kevers tussendoor krijgt, maken het allemaal des te leuker. (Kevers zijn kennelijk gek op banaan, en zonder kevers zouden we al heel snel vergaan in een hoop uitwerpselen… om maar eens wat te noemen.)

 

 LEES-HOOGTEPUNT: CARAVAL

Of Het Zwarte Hart, zoals de echte titel is.

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de o zo verleidelijke maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkse voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan één ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen…

Het boek wordt aangeprezen voor fans van Het Nachtcircus, zie ik nu pas. Als ik dat eerder had gezien, dan was ik misschien sneller aan dit boek toegekomen!

Ik had dit boek voor het eerst in handen toen ik ook Showstopper van Hayley Barker was tegengekomen. Twee boeken met een circusachtige omgeving, vlak na elkaar, leek me toen wat veel van het goede. Showstopper bleek niet zo mijn ding (wat te horroresk), maar deze kon me wél bekoren.

Een van de meest beeldend beschreven boeken die ik in tijden gelezen heb, en ontzettend sfeervol. Op basis van de omslag en de beschrijving had ik iets heel duister verwacht dat tegen het enge aan zou zitten… maar ik vond het eerder duister op een mysterieuze, intrigerende manier. Er waren natuurlijk wel spannende momenten, maar ook hele romantische. Het einde was voor mij het enige minpunt: de ontknoping werd een beetje overhaast afgehandeld. Maar al met al: een dikke vier sterren, en ik ben meer dan klaar voor deel twee!

 

… EN DE REST

 

GROENE VINGERS

Het stralende lenteweer zorgt voor heel wat vreugde op mijn balkon. De viooltjes bloeien, de krokusjes steken de kop op (al is het nog wachten op bloemen) en een paar dappere kruiden zijn alweer klaar om mijn keukenescapades op te fleuren.

Mijn orchidee is kennelijk blij met haar verpotting: ook daar piept wat groens. En ze heeft gezelschap gekregen. Kennelijk heb ik – vraag me niet hoe, na alle Moeilijke Momenten met stengels en wortels en zo – de onterechte indruk gewekt dat ik goed ben met orchideeën.

Dus, ziehier, het nieuwe exemplaar, dat in elk geval meteen haar best doet met een ontluikende bloem. De vorige eigenaresse waarschuwde me al voor haar eigenzinnige wortels, en ze zijn inderdaad indrukwekkend:

Ze kreeg hier dan ook meteen de bijnaam ‘De Krakenvorstin’  – dat krijg je met twee fantasylezers in huis. (*)

Een maandelijks overzicht is overigens een confronterend gegeven: ik zeg dus al een maand ‘oh, ik moet echt binnenkort een nieuwe buitenpot voor de orchidee kopen’. Als het niet gaat om een boek uitlezen, ben ik een kampioen-uitsteller.

 

TEA TIME

Een (schoon-)familiebezoekje in Nederland betekent: tijd om in de thee-schappen te gaan neuzen. Ik tikte een nieuw smaakje op de kop dat perfect bij deze eerste lentedagen past: witte thee met blauwe bessen en gember.

Die omschrijving op het doosje ook… ‘A blend made from the youngest tea leaves for a mild taste.’

 

SPELLETJES

Waarom ik iemand graag spelletjes geef voor zijn of haar verjaardag? Omdat ik ze dan ook eens mag spelen, natuurlijk. En als die iemand dan zijn spelletje bij ons laat staan… tja… dan stallen de kaboutertjes het al eens uit op tafel, zodat ik het nóg een keertje kan spelen. Race to the New Found Land bleek weer van de vertrouwde kwaliteit van de 999-games: een dikke duim omhoog.

 

Vraag van de maand: lezen jullie wel eens strips – pardon – graphic novels?

 


(*) Naar de boekenserie De Krakenvorst van Johan Klein Haneveld – die dit hopelijk nooit onder ogen krijgt. De krakenvorst in zijn boek heeft namelijk helemaal geen acht tentakels, maar daar trekt mijn associatieve brein zich geen klap van aan. Dan had er maar geen achtpotige op de cover moeten staan.

 

Januari 2019: lezen, schrijven en de rest

Januari 2019: lezen, schrijven en de rest

Deze maand: schrijfwinterslaap, nieuwe reading challenges, een geslaagde boekentip en een mogelijk zwangere orchidee.    SCHRIJVEN… Tja, ik kan kort zijn: in januari was ik kennelijk nog in schrijfwinterslaap. Behalve natuurlijk waar het blogposts betrof, want ik heb me ontzettend vermaakt met overzichtjes van mijn […]