Spinsels (blog)

December 2019: schrijven, lezen en de rest

December 2019: schrijven, lezen en de rest

Goh, wat had ik me verheugd op eindeloos veel lezen in de kerstvakantie… Resultaat? Ik heb bijna niets gelezen en ik heb eigenlijk geen idee hoe het komt. Of nou ja, eigenlijk wel: een lelijke verkoudheid in de week vóór de kerstvakantie zorgde ervoor dat […]

Unboxing: Wonderland’s Bookish Secret Santa 2019

Unboxing: Wonderland’s Bookish Secret Santa 2019

Ik had er eerder enthousiaste posts over zien passeren, en het zag er altijd zo gezellig en feestelijk uit: een boekenswap. Vorig jaar besloot ik voor het eerst mee te doen met de kerst-boekenswap van Kwante in Wonderland. Een pakket onder de boom waarin gegarandeerd […]

November 2019: schrijven, lezen en de rest

November 2019: schrijven, lezen en de rest

De maand van enerzijds de boekenbeurs en anderzijds – paradoxaal genoeg – erg weinig lezen!

 

SCHRIJVEN

 

DE BOEKENBEURS

In november was het natuurlijk tijd voor dé Boekenbeurs in Antwerpen. Ik was uitgenodigd op de feestelijke vooropening en de week erop gingen we met een aantal schrijvers van uitgeverij Hamley Books de beurs ook nog eens onveilig maken:

V.l.n.r.:
Emmelie Arents, De Enige Die Niet Wist Waar De Lens Was, Luna Van Roosen, Lara Reims, Nina Verheij, Sandra J. Paul

 Natuurlijk nam ik ook wat leesvoer mee: twee strips van de Werelden van Aldebaran-cyclus, die ik kort daarna ook meteen las.

… LEZEN…

In november las ik dus 2 strips en daarnaast nog 5 boeken. Het was op werkvlak een (te) drukke maand en het lezen schoot erbij in. Gelukkig ligt de kerstvakantie al in het verschiet…

 

HEBBAN-THEMA NOVEMBER: LEES EEN VERGETEN BOEK

Een vergeten boek… hm. Boeken die echt al jaren in de kast staan te verstoffen, heb ik tot nu toe niet. Het kan wel eens een paar maanden duren, maar ik lees over het algemeen aardig goed wat ik koop. Met boeken die ik uit de bibliotheek haal, gaat het soms wel anders. Het komt niet vaak voor, maar soms breng ik een boek drie keer mee en breng het evenzovele keren weer terug, zonder het te hebben gelezen. Wat het lastig maakt om me te herinneren wat die dan ook alweer zijn… dus dat was ook al geen optie.

Ik heb deze challenge maar een beetje creatief ingevuld met een boek dat ik een klein jaar geleden begonnen ben en waar ik toen enorm van genoot, maar dat om de een of andere reden op driekwart is blijven hangen. Met fictieboeken zou me dat nooit gebeuren: tenzij het oersaai is, moét ik het einde weten. Met een non-fictieboek – waarvan het einde me ook nog eens welbekend is – is het kennelijk iets anders.

Met de novemberchallenge in mijn achterhoofd pakte ik de biografie van Caesar die al bijna een jaar op mijn ‘ben ik aan het lezen’-plankje staat weer op en las hem uit. Schrijver Adrian Goldsworthy heeft – voor alle duidelijkheid – heel goed werk geleverd! Dit boek verdiende het zeker niet om zolang vergeten te worden. Hij werpt hier en daar een interessant nieuw licht op de figuur van Julius Caesar, die ik al sinds we zijn werk in de les Latijn lazen een erg intrigerende figuur vind.

 

… EN DE REST

 

VAN DRUKTE NAAR SPROOKJESLAND

Juist in superdrukke weken probeer ik mezelf aan te leren om activiteiten te bedenken waardoor ik even helemaal met mijn hoofd uit computer, boeken, schrijven, enzovoort kom. Niet dat dat erg goed lukt – ik heb altijd de neiging om door te zetten tot iets klaar is. In november hadden we echter gelukkig nog een paar kaartjes voor de Efteling liggen waarvan de einddatum met rasse schreden naderde. En dus dompelden we ons nog eens heerlijk onder in sprookjessferen…

 

KERSTGEVOEL

Dankzij Wendy van De kleine wereld van Wendy begon het kerstgevoel al net ietsje eerder. Ze zorgde er namelijk voor dat dit kerstige boek in november bij mij in de bus viel! Ik ben er al heel even in begonnen, maar ik wil het graag uitlezen met zicht op de kerstboom, dus ik oefen nog een beetje geduld… en tegen de tijd dat deze post online komt ben ik er waarschijnlijk alweer mee bezig!

Hoe staat het met mijn reading challenges? De Scifi & Fantasy Reading Challenge

Hoe staat het met mijn reading challenges? De Scifi & Fantasy Reading Challenge

Ooit had ik wel eens een poging gedaan om elk boek dat ik las bij te houden in een schriftje. Maar helaas was de keuze ‘een nieuw boek beginnen’ versus ‘aantekeningen maken over het vorige’ altijd snel gemaakt. Toen ontdekte ik de lezerswebsites en hoe […]

Oktober 2019: schrijven, lezen en de rest

Oktober 2019: schrijven, lezen en de rest

In oktober: de herfst ging definitief van start (wat een leesseizoen: buiten regen en wind, binnen in een boek duiken), ik las heel wat moois van eigen bodem, was te gast op FACTS, had pret met pompoenen en maakte een rommeltje van mijn reading challenges. […]

De Warmste Week: boek ‘Thuisloos’

De Warmste Week: boek ‘Thuisloos’

Als schrijver heb ik één groot probleem: ik kan het niet kort houden. Dat betekent dus dat kortverhalen voor mij een ware kwelling zijn. Er lijken maar twee opties te zijn: uren in de verte staren, op zoek naar een goed idee. Of gewoon beginnen met schrijven en keer op keer ‘hoofdstuk 1 van een nieuw boek’ produceren, in plaats van een afgerond verhaal! Dus hoe kom ik dan in een verhalenbundel terecht? 

 

Hoe het begon…

Enter Sandra, mijn uitgeefster bij Hamley Books.

‘Zeg, zou jij het leuk vinden om een bijdrage te leveren aan onze verhalenbundel voor een goed doel?’

Een resem eerste boekhoofdstukken op mijn harde schijf – de helft daarvan ooit begonnen als de aanzet van een kortverhaal – zong spottend ‘er kan er altijd nog eentje bij’.

‘Eh… ik wil wel hoor, maar ik weet niet of ik het kan. Zie je, kortverhalen en ik…’

‘Weet je wat’, zei Sandra doortastend, ‘probeer het maar gewoon en laat me weten of het lukt.’

 

Het goede doel: Ne(s)t vzw

Er was maar één ‘vereiste’ voor het verhaal (behalve dan dat het maar 2500 woorden mocht zijn, *paniek*, verstop de letters en de zinnen): het thema van de bundel was Thuisloos. Het zou namelijk een boek worden over en voor thuisloze jongeren. Hamley Books geeft elk jaar een boek uit waarvan de opbrengst integraal naar een goed doel gaat.

Het thema raakte me.

Ik ben zo iemand die gerust vakanties, uitstapjes en restaurantbezoekjes kan missen… zolang ik maar mijn solide thuisbasis heb. De plek waar ik tot mezelf kan komen, waar ik kan opladen, waar ik innerlijke harmonie vind. Als kind had ik ontzettende last van heimwee wanneer ik maar van huis was. Als volwassene heb ik op reis mijn kleine ritueeltjes nodig om mijn thuisgevoel mee te nemen – terwijl ik nog wel van alle gemakken voorzien ben! Een dak boven mijn hoofd, mensen die van me houden in de buurt. Genoeg mensen kunnen daar alleen maar van dromen. Ook jonge mensen, die juist extra bescherming en liefde nodig hebben.

Ik wilde heel graag mijn steentje bijdragen.

Het goede doel voor dit jaar werd – in het kader van de Warmste WeekNe(s)t vzw: een organisatie die tienermeisjes een veilig toevluchtsoord biedt.

 

Maar, een kortverhaal…

Ik probeerde het. En maakte het verhaal af. Geslaagd! Of niet?

Man: ‘Ja, liefje, wat kan ik zeggen… het leest als hoofdstuk 1 van een geweldig boek, maar…’

Ik: ‘Maar, maar… het heeft toch een einde?’

Man: ‘Je bedoelt die paar haastige alinea’s nadat je duidelijk beseft had dat je woorden bijna op waren?’

Betrapt.

De eerste hoofdstukken-clan gniffelde gemeen.

 

Een kortverhaal, jawel

In tegenstelling tot de vorige keren had ik nu een goede reden om door te zetten. Ik zette dus mijn innerlijke redacteur aan het werk. Wat was de hoofdzaak van dit verhaal? Welke details waren belangrijk? Welke achtergrondinformatie had de lezer echt nodig? Hoeveel sfeerschepping was strikt noodzakelijk om alles voor je te kunnen zien? Ik structureerde, schrapte en ging naar de essentie.

En toen begon ik te herwerken, herschikken en stukjes te herschrijven. Ooo, dacht ik, toen het ineens vanzelf ging, zit het zo? Moest ik het eerst schrijven om te weten waar het heenging? Achteraf beschouwd: ik had het kunnen weten. Ik heb nog nooit iets geschreven waarbij ik in de eerste versie al precies wist wie de personages  waren en waar ze heen wilden. In het geval van een kortverhaal moet ik alleen eerder zeggen: tot hier en niet verder.

De eerste hoofdstukken-clan morde.

Yep. Ik schreef nu echt een kortverhaal. Eén dat werkte, en goed ook, volgens mijn proeflezers.

 

Wat voor verhaal?

Genre en onderwerp waren vrij. Je zou dus denken dat ik de gelegenheid te baat nam om een fantasyverhaal te schrijven, misschien zelfs iets in mijn Overstekers-wereld. Een ‘thuis’ achterlaten speelt daarin voor veel wezens immers een belangrijke rol.

Maar mijn meest intrigerende idee was voor een science fiction-verhaal. Het is dus een verhaal geworden dat zich afspeelt op onze aarde, maar dan in een toekomst die dankzij de tussenkomst van een buitenaards ras erg dystopisch is… Kan het hoofdpersonage ‘Een nieuw thuis’ vinden (zoals de titel van het verhaal luidt)?

 

Steun jij ook?

Nieuwsgierig geworden?

Als jij ook graag een bijdrage wil schenken aan Ne(s)t vzw en de Warmste Week, en daarbij een verhalenbundel vol talent van eigen bodem in huis wil halen, dan kun je het boek voor €10 bestellen via de webshop van Hamley Books. Bestel vóór december, want dan wordt het boek gedrukt en naar je opgestuurd (binnen België zonder extra kost, naar Nederland komen er €2 verzendkosten bij).

In de bundel vind je verhalen – in uiteenlopende genres – van Emmelie Arents, Esther Boek, Joanne Carlton, Lara Reims, Latoya Morris, Luna Van Roosen, Nina Verheij, Pat Craenbroek, Petra Doom, Rani de Vadder en Sandra J. Paul.

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September was euh… voorbij voor ik het wist. Volgens mijn man kon ik de blogpost van september beter laten zitten, als ik er in november nog aan moest beginnen. Nee, schat, dat gaat dus écht niet! Wil je soms dat mijn hele jaar uit balans […]

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus was niet alleen feestelijk omdat er twee festivals in voorkwamen. Er was ook een heuglijk nieuwtje!   SCHRIJVEN… FESTIVALS Twee stuks dus! 10 en 11 augustus stond ik met Het Schrijverscollectief op Elftopia bij kasteel Ooidonk. ‘s Ochtends werden we tijdens het opstellen ineens […]

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Wat kan ik zeggen… beter laat dan nooit? Of euh… we zijn allemaal een beetje in vakantiesfeer, toch? 

SCHRIJVEN…

MYSTERY-PROJECT

Het vervelende aan mystery-projecten is dat je er ook geen updates over kunt delen. Ik kan wel zeggen dat het lekker gaat, ook al is zomerse hitte voor mij niet bepaald inspirerend. Gelukkig kan ik als freelancer mijn eigen uren indelen, en dus ook mijn schrijfuren. Er kwam weer heel wat nachtelijk toetsengetokkel aan te pas.

FESTIVALS

13 juli stond ik op de oude ambachtenmarkt in Oordegem, waar ik heel wat leuke babbels had, en de nodige boeken mocht signeren. Standhouders werden geacht zich een beetje sfeervol aan te kleden. Gelukkig knijpen ze voor rare vogels als fantasy-auteurs een oogje dicht, en mocht dat in de fantasy-sfeer.

En zo ontmoetten we ook enige andere opvallende vogels:

Toen we bestormd werden, was er gelukkig iemand aanwezig die over een bemiddelaarster schrijft, en de vrede kon bewaren. 😉

 

… LEZEN…

In juli las ik 9 boeken en 1 strip.  Ik had niet het idee dat ik daarbij heel oplettend te werk ging, en helaas zaten er een paar teleurstellende ervaringen bij, zoals De jongen met twee namen waarop ik me erg verheugd had (comic cons, introverten, schrijvers, lijstjesmaniakken, een beetje romantiek gemixt met dat alles – dat kon toch alleen maar goed gaan?), maar dat me niet wist te grijpen.

Maar niet getreurd, er waren ook heel interessante en erg mooie leeservaringen.

 

HEBBAN THEMA JULI: WAARGEBEURD

Voor juli was het thema op lezerswebsite Hebban: Lees een waargebeurd verhaal.

‘Waargebeurd is een enorm populair genre’ staat daarbij te lezen. Euhh… niet bij mij! Ik lees ofwel om informatie te krijgen (non-fictie), ofwel om me te laten meeslepen in verhalen die wat verder van de werkelijkheid staan.

Hoe bedoel je, dat wordt al duidelijk uit mijn favoriete genres?

Gelukkig kun je op zo’n moment rekenen op inspiratie van mede-bloggers. Toen ik in een reactie op De kleine wereld van Wendy zuchtte en pufte over hoe moeilijk ik deze challenge vond, kreeg ik meteen een suggestie: Bob de straatkat, van James Bowen.

De laatste dag van juli, toen ik het niet langer meer kon uitstellen, holde ik dus naar de bibliotheek, en wist hem te scoren.

James, een straatmuzikant in Londen, vindt een gewonde kat. Hoewel James nauwelijks voor zichzelf kan zorgen, neemt hij hem mee naar de dierenarts en verzorgt hem tot hij weer op eigen poten kan staan. Maar Bob besluit te blijven en de twee worden onafscheidelijk. Samen verdienen ze hun kostje op straat en worden al gauw beroemd. Zo kunnen ze allebei hun moeilijke verleden achter zich laten.

De achterflap leest eigenlijk als een feelgood-verhaal. Klonk mij inderdaad in de oren als iets dat ik wel zou kunnen verteren!

Wat waren mijn conclusies? Tweeledig.

Enerzijds vond ik het inderdaad een hartverwarmend verhaal. De omslag van het boek alleen al geeft je een heel roerend plaatje in je hoofd bij het lezen. Het is lang niet allemaal rozengeur en maneschijn. Tussen de grappige anekdotes door krijg je een goed beeld van vooroordelen en praktische obstakels voor straatmuzikanten, waar je niet eens aan dénkt. Ik wilde dit boek eigenlijk dolgraag heel erg goed vinden.

Als ik het bekijk los van de inhoud, en kijk naar de vorm, dan vond ik het een enorme gemiste kans. Het verhaal wordt rommelig verteld. Zelfs als je weet dat waargebeurde verhalen nu eenmaal niet perfect in typische formules passen, vond ik toch dat de emotionele impact van bepaalde momenten verloren ging door de manier van vertellen.

 

LEES-HOOGTEPUNT: LAMPJE

Kinderboeken vind ik heerlijk om als afwisseling te lezen. Er zit een zekere directheid in, en een durf qua verbeeldingskracht, die heel verfrissend is.

Over het boek Lampje had ik al veel goeds gehoord. Het won in 2018 ook de Gouden Griffel. Nu is zo’n bekroning voor mij zeker geen garantie dat ik een boek goed ga vinden – ik heb soms een heel afwijkende smaak. Maar die achterflaptekst was toch wel onweerstaanbaar:

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Eigenlijk kan ik niet veel meer vertellen over de inhoud van dit boek, zonder het te verpesten. Ik kan wél zeggen dat ik het met graagte vijf sterren heb gegeven. De sfeer is beklijvend, de illustraties dragen daar nog aan bij, het hoofdpersonage is zo ongelooflijk inleefbaar en dapper, dat je hoop dat alles goed voor haar komt bijna pijnlijk is.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: KORT VERHAAL

Behalve de maandthema’s zijn er ook nog de 14 categorieën van de SciFi & Fantasy Club op Hebban. En daar kon ik er ook nog één van afstrepen:

  1. lees een kort verhaal – check!

Niet om hier de klaagmaand van te maken… maar ik lees eigenlijk niet graag kortverhalen. Als het goed is, is het veel te snel voorbij. Als het slecht is… tja, dan is het dus slecht, wat moet ik daar nog meer over zeggen?

Nee, grapje. Mijn echte probleem met kortverhalen is dat ik gewoon houd van een flinke opbouw, zodat de ‘beloning’ bij de ontknoping groot is. In een paar duizend woorden kan ik niet echt ‘in’ een verhaal, ‘in’ personages kruipen.

Dat gezegd zijnde, zo af en toe probeer ik het nog een keer, meestal op een moment dat ik me verveel. Of eerlijk gezegd: als ik eigenlijk iets anders zou moeten doen, en dus onmogelijk een boek kan oppakken (dan is het wel duidelijk dat ik aan het uitstellen ben), maar even naar een online kortverhaal klikken… dat kan nog net.

En zo las ik deze maand dus De laatste draak van Johan Klein Haneveld. En jawel, nog met plezier ook!

 

SUMMER SWAP

Ik deed ook nog eens mee met een boekenswap, en mocht zo drie nieuwe boeken (+ leuks) aan mijn collectie toevoegen. Wie het leuk vindt om er meer over te lezen: mijn uitgebreide unboxing staat hier.

… EN DE REST

GROENE VINGERS

Mijn orchidee vond het na de vorige update duidelijk welletjes geweest. Maar ze heeft het deze keer vier keer zo lang uitgehouden als anders, dus ik vraag toch een applausje voor haar inspanningen!

IN DE KEUKEN

Wie Overstekers gelezen heeft, zou al een klein beetje in de gaten kunnen hebben dat ik bessenplukken een van de leuke dingen van de zomer vind. (Muggen en hitte mogen ook wel een beetje tegengewicht hebben, laten we wel wezen.)

En wat doe je daar vervolgens mee? Behalve ‘gewoon zo opeten’, zijn er nog wat opties.

Jam en confituur maken is er één van. Sinds ik geen brood meer eet, kwam dat er niet meer van, en dat vond ik erg jammer! Die geur van warm, borrelend fruit is echt met niets te vergelijken. Maar wat doe je met een hoop potten confituur als manlief pertinent weigert om die op zijn brood te smeren (ondanks – schijnbaar – oprechte ‘oh, die is lekker geworden, liefje’-commentaren)? De incidentele cracker met jam of het lepeltje jam in de yoghurt rekent echt niet met zo’n voorraad af.

Gelukkig stuitte ik op een blogpost van iemand met een soortgelijk probleem. En het antwoord was verrassend simpel: maak een kleinere hoeveelheid.

Soms zijn oplossingen zo belachelijk voor de hand liggend dat je er gewoon niet op komt. Ter mijner verdediging: geleisuiker en pakjes pectine gaan altijd uit van een kilo fruit, en er staat vaak op dat je het hele pak in één keer moet gebruiken. Nu was de hamvraag: zou dat ook echt zo zijn?

Spoiler-alert: het blijkt onzin.

Bonus: je kunt smakencombinaties uitproberen waar je anders misschien nog even over zou peinzen. Dit was het resultaat van een zielige overgebleven nectarine, en een restje frambozen dat we net niet meer opgegeten kregen. Het resultaat smaakt merkwaardigerwijs aardbei-achtig (zelfs met een blinde smaaktest 😉 ), maar met iets meer complexiteit.

Wat is jouw favoriete aspect van de zomer?

Mid Year Book Freak Out Tag

Mid Year Book Freak Out Tag

Begin deze maand zag ik deze leuke tag opduiken op de blog Lezend leven. Het leek me een goede manier om even stil te staan bij het moois dat ik al bij elkaar heb gelezen in 2019. Daarbij heb ik me het lastige doel gesteld […]