Spinsels (blog)

November 2019: schrijven, lezen en de rest

November 2019: schrijven, lezen en de rest

De maand van enerzijds de boekenbeurs en anderzijds – paradoxaal genoeg – erg weinig lezen!   SCHRIJVEN   DE BOEKENBEURS In november was het natuurlijk tijd voor dé Boekenbeurs in Antwerpen. Ik was uitgenodigd op de feestelijke vooropening en de week erop gingen we met […]

Hoe staat het met mijn reading challenges? De Scifi & Fantasy Reading Challenge

Hoe staat het met mijn reading challenges? De Scifi & Fantasy Reading Challenge

Ooit had ik wel eens een poging gedaan om elk boek dat ik las bij te houden in een schriftje. Maar helaas was de keuze ‘een nieuw boek beginnen’ versus ‘aantekeningen maken over het vorige’ altijd snel gemaakt. Toen ontdekte ik de lezerswebsites en hoe […]

Oktober 2019: schrijven, lezen en de rest

Oktober 2019: schrijven, lezen en de rest

In oktober: de herfst ging definitief van start (wat een leesseizoen: buiten regen en wind, binnen in een boek duiken), ik las heel wat moois van eigen bodem, was te gast op FACTS, had pret met pompoenen en maakte een rommeltje van mijn reading challenges.

 

SCHRIJVEN

AGENDA: VOORUITBLIK

Zomaar ineens ben ik toe aan de agenda-items voor de laatste maand van het jaar!

1 december kun je 7 fantasy-schrijvers treffen in Boekhandel ‘t Oneindige Verhaal in Sint-Niklaas. Dus wil je nog een gesigneerd boek voor in iemands schoen, onder de boom of gewoon in je kast… grijp je kans. 😉

Op dit moment werken we aan een heel leuk extraatje voor deze fantasydag, waar één van mijn andere grote hobby’s aan te pas komt: Dungeons & Dragons. Hoogstwaarschijnlijk zul je een groepje enthousiastelingen in actie kunnen zien.

FESTIVALS IN OKTOBER

In oktober was ik te gast op FACTS, waar ik signeerde op de stand van de Brugse Boekhandel:

Het geweldige team daar heeft een hele leuke traditie: ze laten schrijvers het stoeltje waarop ze zitten te signeren… signeren! Dus als je nog een keer gaat deelnemen aan een activiteit in de Brugse Boekhandel, dan zou je je rug zomaar kunnen laten rusten tegen mijn krabbel:

Met dank aan Pen Stewart voor deze foto, want ik was zo dazzled door het grootse gebeuren dat FACTS is dat ik zelf bijna geen foto’s heb gemaakt.

Het was fantastisch om deel te zijn van dit nerd- en geekfeestje dat de hele Gentse expo inpalmde!

 

… LEZEN…

In oktober las ik 10 boeken en 1 strip, en daarbij kon ik ook wat afvinken in mijn challenges…

 

HEBBAN-THEMA SEPTEMBER: EEN BOEK UIT DE HEBBAN 1000

In september lag dit boek al te wachten, maar kwam ik er niet aan toe. Het was eigenlijk een herleesbeurt, omdat ik toe was aan het vervolg.

Vrouwe Middernacht wist me er met die typische Cassandra Clare-mix van fantasy, actie en doortastende personages met dramatische verhoudingen weer helemaal in te trekken. Veel YA-lezers zijn het kennelijk met me eens, want dit boek staat op nummer 767 in de Hebban 1000.

 

HEBBAN-THEMA OKTOBER: EEN BOEK DAT VERFILMD IS / WORDT

Grappig genoeg nam ik Ready Player One eigenlijk uit de bibliotheek mee omdat het me een goede leek voor de challenge van september (het staat in de Hebban 1000 op nummer 217), maar dankzij de sticker op de voorkant veranderde ik van gedachten: het boek werd namelijk vorig jaar verfilmd door Steven Spielberg.

We schrijven 2044. Sinds de Grote Recessie leeft een aanzienlijk deel van de wereldbevolking in diepe armoede. Als James Halliday kinderloos sterft, laat hij de hongerendemensheid een fantastisch spel na: oasis, een onlinegame die door miljarden spelers tegelijk gespeeld kan worden.

Kort na zijn dood blijkt dat hij drie sleutels in het spel verstopt heeft, die leiden naar een kluis waarin de rest van zijn erfenis ligt opgeborgen. Wie de sleutels vindt, wordt in één klap multimiljonair. De jacht op de sleutels voert honderdduizenden nerds, geeks en gamers terug naar de jaren tachtig van de twintigste eeuw, de tijd waarin Halliday opgroeide. In de popcultuur van the eighties gaan ze op zoek naar aanwijzingen en naar geluk.

Tja, wat zei ik net over nerd- en geekfeestjes? Dit boek was er ook eentje. Soms leek het een beetje alsof het ‘t ook vooral daarvan moest hebben… maar dat kon me niet zoveel schelen, ik heb gewoon genoten van alle verwijzingen. Ik heb in een ver verleden (nou ja, niet zo ver) een poosje online gegamed en dat stuk van de wereld die Ernest Cline omschrijft is dan ook heel herkenbaar, vooral het community-gevoel.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: EEN ROMMELTJE

Nee, ik las geen SF-boek over de toekomst van de aarde getiteld Een rommeltje, ik heb een rommeltje gemaakt van wat ik al gelezen heb voor deze challenge.

Er waren 14 thema’s en in de loop van het jaar heb ik af en toe eens iets afgevinkt, maar dat heb ik verder helemaal niet bijgehouden. Ik heb besloten om er een aparte blogpost van te maken en eens te zien hoe goed of slecht ik ervoor sta en wat ik eventueel kan doen om de situatie aan te pakken!

 

LEES-HOOGTEPUNT VAN EIGEN BODEM: DE DUISTERE SCHOOL

Op FACTS signeerde ik samen met Pen Stewart, Sandra J. Paul en Dimitri Balcaen. Van de eerste had ik al wat gelezen, van de andere twee nog niet. Een goed moment om daar verandering in te brengen.

De duistere school van Sandra J. Paul had al een tijdje geleden mijn aandacht getrokken door de geweldige, mysterieuze cover. Het is een kinderboek, maar ik lees wel vaker kinderboeken (deze maand las ik er zelfs vier), dus dat was geen bezwaar.

Op de dag na de Grote Storm staat er plots een nieuw gebouw in het midden van Kraaidorp. De Duistere School wordt het genoemd, een internaat voor alle kinderen die in Kraaidorp wonen. Niemand wil luisteren naar de twaalfjarige Quinten, die als enige zweert dat er iets vreemds aan de hand is in zijn dorp. Zelfs zijn vader en zijn beste vrienden geloven rotsvast dat Bertus en Colette Zwart, de schooldirecteurs, het goed met hen menen. Maar dan verdwijnen de kinderen een voor een…

Eenmaal je op deze school zit, geraak je er nooit meer weg.

Klinkt best creepy, hé? Dit is een jeugdthriller, dus het leek me dat het wel zou meevallen. Misschien had ik het niet moeten lezen vlak voor Halloween, want, volwassen of niet, op een gegeven moment vond ik het toch wel erg eng worden… tegen het einde – aagh!

 

LEES-HOOGTEPUNT VAN EIGEN BODEM: PETER & PAN

Ik heb iets met faunen en dus ook met de god Pan. En ik heb iets met mythologie (voor het geval dat nog niet duidelijk was).

Toen ik van de schrijver himself hoorde dat dit boek het verhaal van Peter Pan kadert in Grieks mythologische elementen, was ik meteen geïntrigeerd. In augustus zaten we op Elftopia naast elkaar te signeren, en op een rustig momentje besloten we om boeken uit te wisselen. Ik nam een gesigneerd exemplaar van Peter & Pan mee naar huis, en daar staarden de ogen op de voorkant mij de daaropvolgende tijd dwingend aan – ‘Lees je mij nog een keer? Nu bijvoorbeeld?’

Uiteindelijk gaf ik er maar aan toe.

Hoe ver zou jij gaan om je kind te redden?

Voor James Barrie en zijn bemanning was het antwoord op die vraag simpel:

Zo ver als nodig is.

Volg hen op hun zoektocht die hen van Engeland naar een nooitgedachtland brengt, waar ze het moeten opnemen tegen inboorlingen, zeemeerminnen en goden uit lang vervlogen tijden. Trotseer deze gevaren samen met hen en ontdek voor eens en altijd hoe Peter Pan werd.

Bij Ready, Player One genoot ik van alle verwijzingen naar games en de jaren ’80, bij Peter & Pan zat ik vaak op voorhand al te speculeren over hoe bepaalde elementen uit het Peter Pan-verhaal teruggekoppeld zouden zijn op de Griekse mythologie. Ze zien aankomen was bevredigend (woehoe, goed voorspeld), ze niet zien aankomen ook (hé, goed bedacht). Tegen het einde krijgt het boek een soort onontkoombare drive die – passend – doet denken aan het antieke Griekse theater. Je weet nog niet hoe ze er zullen komen, maar je voelt waar het heen gaat, en je weet dat je zo hard kunt roepen als je wilt, het gaat toch gebeuren…

 

… EN DE REST

IN DE KEUKEN

Als er een vriendin op de stoep zat met een zak vol rode bieten waar de aarde uit haar eigen tuin nog aankleeft… dan beginnen mijn vingers al te jeuken om ermee aan de slag te gaan. Ik weet niet of er een kleur in de natuur is die ik mooier vind, en dan heb ik het nog niet eens over het patroon als je ze doorsnijdt:

 

En in oktober brak de pompoentijd ook weer aan. Ovenschotels, pompoenbrood en… pompoenijs! Zelfs zonder geroosterde pecans smaakt dat al een beetje naar nootjes, maar dat is natuurlijk geen reden om ze er niet bovenop te strooien:

De Warmste Week: boek ‘Thuisloos’

De Warmste Week: boek ‘Thuisloos’

Als schrijver heb ik één groot probleem: ik kan het niet kort houden. Dat betekent dus dat kortverhalen voor mij een ware kwelling zijn. Er lijken maar twee opties te zijn: uren in de verte staren, op zoek naar een goed idee. Of gewoon beginnen […]

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September was euh… voorbij voor ik het wist. Volgens mijn man kon ik de blogpost van september beter laten zitten, als ik er in november nog aan moest beginnen. Nee, schat, dat gaat dus écht niet! Wil je soms dat mijn hele jaar uit balans […]

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus was niet alleen feestelijk omdat er twee festivals in voorkwamen. Er was ook een heuglijk nieuwtje!

 

SCHRIJVEN…

FESTIVALS

Twee stuks dus! 10 en 11 augustus stond ik met Het Schrijverscollectief op Elftopia bij kasteel Ooidonk.

‘s Ochtends werden we tijdens het opstellen ineens verrast door een vriendelijke Britse stem. Het bleek niemand anders dan John Rhys-Davies, de acteur die de iconische rol van de dwerg Gimli vertolkte in de Lord of the Rings-films. In plaats van zich recht naar zijn celebrity-plekje te laten begeleiden kwam hij liever kennismaken met diverse standhouders. Hij juichte onze inspanningen van harte toe en vond dat wij schrijvers goed bezig waren: ‘The world needs more books and less laptops!’

Daarna was het weer genieten om mensen (ik verdenk sommige er toch van stilletjes Overstekers te zijn geweest) in de mooiste kostuums voorbij te zien paraderen. Het was lekker druk en veel mensen kwamen een praatje maken aan de stand. Geïnteresseerde boekenliefhebbers komen soms met hele leuke onverwachte vragen. Naar aanleiding van ‘en waar spelen jullie boeken zich af’ ontstond er een heel gesprek over de kunst van het kaarten tekenen, een imaginaire stad baseren op een plek die je goed kent, of, zoals een collega-schrijver, een reisje maken om te controleren of je alles wel goed in je geheugen hebt zitten.

Op Elftopia bleek ook dat er vreemde dingen kunnen gebeuren als je een boek hebt geschreven waar op de achterflap staat: ‘Wat als faunen, incubi, vormveranderaars en daimonen in ons midden leefden?’

Op de laatste dag van de maand was het de beurt aan FantaSea, een kleiner festivalletje bij de haven van Breskens. Het zicht achter onze stand was geweldig:

Op festivals kom ik natuurlijk andere schrijvers tegen… en ja, dat betekent dus ook dat ik me er onmogelijk van kan weerhouden om zelf ook boeken aan te schaffen. Sorry, propvolle boekenkasten! Hou jullie adem in, dan kunnen deze er misschien nog bij:

HAMLEY BOOKS

En dan nu… het heuglijke nieuwtje!

Achter de schermen werd er natuurlijk al eventjes overlegd, maar middenin de drukte van het signeren op Elftopia zag ik het officiële bericht online komen, dat ik toen ook mocht delen: Overstekers 3 staat officieel op de planning bij Hamley Books. Deze jonge en dynamische uitgeverij is sinds kort een samenwerking aangegaan met uitgeverij Lannoo waar Overstekers 1 en 2 verschenen, en vanaf nu vindt de Overstekersreeks bij hen een thuis.

#lezenisdromen is het motto van Hamley. Klinkt dat niet geweldig? Verder hebben ze iets met katten en thee enneuh… yep, daar voelde ik me dus ook al meteen bij thuis. Er staat bij Hamley trouwens voor heel binnenkort nog meer goede fantasy op de planning, dus ik zou zeggen: hou ze in de gaten.

Oh ja, wanneer komt Overstekers 3 er nu precies aan? De exacte datum moet nog bepaald worden, maar ik kan wel al verklappen dat het in elk geval tussen juni en eind september 2020 zal zijn.

 

… LEZEN…

In augustus las ik 10 boeken. Daarbij kon ik ook een paar challenges afvinken.

 

HEBBAN THEMA JULI: DIVERSITEIT

Voor augustus was het thema op lezerswebsite Hebban: Lees een boek ‘door andermans ogen’ (diversiteit).

‘… personages zijn wel heel vaak hetero, wit en ongehavend’ stelt het bijhorende artikel. Een goed punt. Gelukkig lijkt er de laatste jaren meer en meer aandacht te komen voor representatie van andere groeperingen! Dat merkte ik al toen ik in maart (toen het thema ‘actualiteit’ was en ik dat al voorbarig invulde met ‘diversiteit’, immers een actueel thema) een paar boeken uitkoos waarin de hoofdpersonages andere roots en een andere seksuele oriëntatie hadden.

Dat betekent dat uit dat rijtje ‘ongehavend’ nog overbleef. Het geval wil dat ik al een poosje nieuwsgierig was naar het debuut van Wendy Brokers-Van Dam. Zij schrijft feelgood, en twee van haar boeken heb ik inmiddels als feuilleton meegelezen op Facebook. Haar eerste boek is getiteld ‘Geluk bij een ongeluk’ en de omslag maakt meteen al duidelijk dat het hoofdpersonage in een rolstoel zit:

In Geluk bij een Ongeluk weigert Suus Versluis de gevolgen van een tragisch ongeluk te accepteren. Haar onderlichaam werkt misschien niet meer, haar afweermechanisme des te beter.
Jacco Reehorst lijkt de zoveelste hulpverlener die haar wel even zal helpen. En als er iets is wat Suus niet wil, is het geholpen worden. Jacco blijkt zich echter niet zo maar uit het veld te laten slaan door Suus’ gedrag en sarcastische opmerkingen. Integendeel. Zijn gevoelens voor Suus liggen dieper dan zij kan weten. En hij doet er alles aan om haar te bewijzen dat haar handicap voor hem geen beperking is.
Suus is nooit bang geweest voor intimiteit, maar nu heeft ze gelijktijdig te dealen met een sexy man en een onderlichaam dat niet werkt. De ontdekkingsreis waarop Jacco haar meeneemt, leert Suus dat ze in staat is meer te voelen dan ze ooit voor mogelijk hield.

Geluk bij een ongeluk is een sexy liefdesverhaal. Het is een verhaal over een aan een rolstoel gebonden cynicus tegenover een eeuwige optimist, een verhaal over accepteren tegenover veroordelen en vooroordelen. Een verhaal over vriendschap en vergeving. Maar bovenal is Geluk bij een Ongeluk een absoluut niet zoetsappig verhaal over liefde.

Ik heb dit boek lang voor me uitgeschoven omdat ik twee verschillende modussen heb: ik lees lang niet alleen maar feelgood, maar op de momenten dát ik feelgood lees, wil ik me… tja… goed voelen.

Ter illustratie, dus niet:

Ik weet dat er ook veel feelgood-lezers zijn die het heerlijk vinden om eens flink uit te huilen bij een droevig verhaal. Ik kan me voorstellen dat dat bevrijdend kan werken, maar het is niet mijn cup of tea. ‘Oh nee… oh nee!’-momenten waarop mijn hart breekt bewaar ik wel voor de derde akte van epische fantasyverhalen. Dat afgrijselijke moment waarop je ineens op je kousenvoeten voelt aankomen dat je favoriete personage zich zal moeten opofferen wil het nog goedkomen met de rest.

Overigens – zijtak – júist in fantasy en sf kom je vaak heel diverse personages tegen. Oudere fantasyboeken hadden vaak een jong, mannelijk, wit, en meestal ook nog bevoorrecht hoofdpersonage, maar al heel vroeg waren belangrijke bijpersonages heel uiteenlopend, en die trend heeft zich doorgezet naar de hoofdpersonages. Thema’s als afkomst, er anders uitzien, afwijkende partnerkeuze, andere vermogens hebben dan de rest… zijn heel vanzelfsprekende onderdelen van veel sf- en fantasyboeken.

Anderzijds, om terug te komen op mijn eisenpakket m.b.t. feelgood, heb ik ook niets met al te oppervlakkige liefdesverhalen, waarin veel te knappe mensen elkaar moeiteloos vinden. Het predikaat ‘een absoluut niet zoetsappig verhaal over liefde’ sprak mij bij Geluk bij een ongeluk dus wel aan.

Ik moet zeggen: het boek bleek absoluut wat het belooft. Het slaagt erin om tegelijk een sexy liefdesverhaal te zijn én de praktische, soms rauwe, dagelijkse realiteit te belichten van iemand die in een rolstoel is beland. De twee gaan naadloos in elkaar over, want natuurlijk is verliefd worden enerzijds voor iedereen hetzelfde, maar komen er anderzijds heel praktische vragen te pas bij een partner die geen gevoel in haar onderlijf heeft. Ik kreeg het gevoel dat de schrijfster grondig research heeft gedaan (en uit het dankwoord blijkt dat ook). Bepaalde praktische issues zou je niet zo snel bedenken, en hetzelfde geldt voor heel specifieke emoties van onmacht. En met dat al blijft het toch een écht feelgood-boek, dat je met een goed gevoel dichtklapt.

 

LEESCLUB: PAN’S LABYRINTH

Ik nam deze maand deel aan de Hebban-leesclub voor Pan’s Labyrinth, een boek dat is geschreven door Cornelia Funke naar aanleiding van de film El laberinto del fauno van Guillermo del Toro. Van film naar boek is een andere volgorde dan wat je meestal tegenkomt.

Ik heb de film altijd ontweken omdat ik dacht dat die een tikje te veel griezel bevatte naar mijn smaak, maar het boek kon ik toch niet weerstaan… misschién dat de prachtige cover daar voor iets tussenzat:

En natuurlijk was ik toch wel erg nieuwsgierig naar de figuur van de faun uit de oorspronkelijke titel. Zoals je vast al geraden hebt, heb ik wel iets met faunen.

Wil je mijn uitgebreide conclusies lezen, dan kun je hier mijn recensie vinden. Samengevat: ik vond het een heel poëtisch geschreven boek, met een web aan verwijzingen naar sprookjes en symbolische lagen. Misschien dat het hier en daar wat sterk een commentaar op de film was, en bepaalde stukjes zorgden er inderdaad voor dat ik nu niet sta te springen om de film te gaan kijken, maar ik heb er toch erg van genoten.

 

… EN DE REST

IN DE KEUKEN

Als je op vakantie gaat en je tuin in mijn handen achterlaat met de melding ‘pluk maar lekker wat je wil’, dan kun je er maar beter vanuit gaan dat je kruidentuin gevoelig uitgedund is als je weer thuiskomt. Grapje, ik heb het heel kalm aan gedaan. Er is maar één hele basilicumplant gesneuveld bij het maken van dit recept.*

Vorig jaar, op vakantie in Italië, proefde ik een heel bijzondere ijssmaak: basilicum met vleugjes citroen, lavendel en honing. Dus geen hartige sorbet, maar een zoet roomijs. Het was een ware smaaksensatie, en ik vind het dan ontzettend leuk om zoiets te proberen recreëren. Stap 1 leek me om eerst maar eens ‘gewoon’ basilicum-ijs te maken. Ik ging dus eens rondsnuffelen op zoek naar een recept daarvoor.

Een boek dat al lang op mijn wenslijstje staat, is The Perfect Scoop van David Lebovitz. Ik heb al een paar echte succesnummers te danken aan de recepten van zijn website/blog. En jawel, ik bleek er ook terecht te kunnen voor een recept voor basilicum-ijs!

Toen ik aan de basilicum rook die in de tuin van mijn nietsvermoedende vriendin Nicole stond, merkte ik dat het een wel heel aromatische soort was. Ik nam één plantje mee, wat ongeveer de helft bleek van wat in het recept werd aanbevolen. Omdat ik te lui was om meteen weer terug te gaan voor meer, besloot ik het daarmee te doen.

Daarna besloot ik (toch ineens bezorgd over te weinig basilicumsmaak, om nog maar te zwijgen over een gebrek aan groene kleur – die hoort er toch wel bij) om in tegenstelling tot de aanwijzingen niét alle basilicum uit de custard te zeven voor ik die in de ijsmachine deed. Ja, recepten en ik… zo gaat het ongeveer altijd wel.

Het resultaat kun je hieronder zien, en werd door man en vriendin na haar terugkomst unaniem goedgekeurd als een delicatesse bij verse aardbeitjes. En – hoera! – kijk naar die kleur!

*voor de oplettende lezer: ja, ik heb zelf ook basilicum op mijn balkon staan. Die kwam helaas wat traag op gang, maar zorgde wel voor het decoratieve blaadje bovenop. 😉

 

 

Vraag van de maand: let jij op de uitgeverij, als je een boek uitkiest?

Ik doe dat al jaren wél, maar ik denk dat dat misschien vooral is omdat ik een verwoed fantasylezer ben, en er, zeker vroeger, alleen heel specifieke uitgevers waren die fantasyboeken aanboden. Ik was dus altijd extra alert bij bepaalde logo’s.

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Wat kan ik zeggen… beter laat dan nooit? Of euh… we zijn allemaal een beetje in vakantiesfeer, toch?  SCHRIJVEN… MYSTERY-PROJECT Het vervelende aan mystery-projecten is dat je er ook geen updates over kunt delen. Ik kan wel zeggen dat het lekker gaat, ook al is […]

Mid Year Book Freak Out Tag

Mid Year Book Freak Out Tag

Begin deze maand zag ik deze leuke tag opduiken op de blog Lezend leven. Het leek me een goede manier om even stil te staan bij het moois dat ik al bij elkaar heb gelezen in 2019. Daarbij heb ik me het lastige doel gesteld […]

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Bookswappen: tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Toen begon ik boekenblogs te volgen en ontdekte ik het fenomeen. Een verrassingspakket dat rond boeken draait? Hoe zeg je daar nee tegen!?

Vorig jaar met kerst deed ik voor het eerst mee met de swap van Kwante in Wonderland, en dat was zó leuk (en keigoed georganiseerd) dat ik besloot om ook deel te nemen aan de zomerse versie. Wat kreeg ik, en wat voor een pakket heb ik zelf gemaakt?

 

Mijn gekregen pakket

Voor we mochten gaan uitpakken, was er eerst nog een opdracht: maak een zo zomers mogelijke foto van je gekregen pakket VOOR je het openmaakt. Ik dacht eerst: hellup, heb ik wel zomerse dingen in huis? Maar dat bleek nog best mee te vallen. Zoals je hierboven kunt zien, had mijn swapmaatje de doos op een heel originele manier versierd: met de kaart van Griekenland, en meer bepaald Kreta – tot nu toe mijn favoriete vakantiebestemming!

Ik kreeg een ‘oké’ op de opdrachtfoto. Dus het was tijd om… *tromgeroffel* de doos open te maken. Een massa zomerse pakjes lachte me tegemoet:

Met welk pakje begin je bij zo’n overvloed als eerste? Ik wilde de volgorde waarin ik alles ontdekt had, onthouden voor deze post, maar dat is niet echt gelukt.

Gelukkig werd de keuzestress een béétje beperkt doordat er een pakje gelabeld was met ‘dit als eerste openen’. Ik kreeg flessenpost, hoe leuk is dát!

De sfeervolle verpakking en de lieve boodschap binnenin brachten me nog verder in de goede stemming. Uit de doos haalde ik pakje voor pakje een waar verwenpakket voor een verblijf op een onbewoond lees-eiland.

Het begon met equipment om comfortabel kokosnoten mee leeg te drinken:

Het ging verder met mondvoorraad uit de belangrijkste voedselgroepen, de geschikte mengeling om overvliegende draken mee op de thee te vragen…

… én een sprekend kopje (Chip! 😍) voor die eenzame momenten die je (heel even) tussen twee boeken door kunt krijgen, op een onbewoond eiland.

Toepasselijke onderzettertjes volgden (boomstammen kunnen glad zijn en we willen niet dat Chip tijdens het babbelen of zingen wegglijdt!), en spulletjes om mee onder een waterval te duiken:

Grappig weetje wat betreft bovenstaande: drie dagen voor ik het pakket mocht openen stond ik in het zwembad onder de douche naast iemand die zich stond in te zepen met naar kokos geurend doucheschuim. Waarop ik dacht: oh, dát is jaren geleden! Dat haal ik binnenkort ook nog eens in huis. Waarop ik dus mijn zomerpakket opende en tadaaa: het was er al.

En toen vond ik niet één, niet twee, maar drié boekvormige pakjes! Ik kreeg:

  • Pale Demon van Kim Harrison
  • The Tale of Oat Cake Crag van Susan Wittig Albert
  • Bartimaeus – The amulet of Samarkand van Joanthan Stroud

Mijn maatje koos uit mijn verlanglijstje de perfecte combinatie comfortabel zomervoer… Twee boeken van series die ik heel goed vind en waar ik graag mee verder wil: spannende urban fantasy met een bounty hunter als hoofdpersonage (Harrison), en een cozy mystery met Beatrix Potter in de hoofdrol (Wittig Albert). En dan nog een boek van een auteur (Stroud) waarvan ik één serie heb verslonden – dit is deel I van een nieuwe serie die naar verluid minstens even goed is… Ik ben benieuwd!

Drie exemplaren van mijn verlanglijstje die regelrecht op mijn ‘joepie, jou ga ik binnenkort lezen’-lijstje konden. En dan kwamen er ook nog eens superleuke én toepasselijke magnetische boekenleggers bij…

Eentje om passerende kapiteins meteen duidelijk te maken hoe het zit:

En eentje om duidelijk te maken wat de enige reden is om mij te storen:

Wauw, wat een leuke pakjes! Nog eens allemaal bij elkaar:

Dankjewel, lieve Stefanie, je hebt me ontzéttend verwend!

 

Mijn verzonden pakket

In de besloten Facebookgroep van de swap wordt er heel wat gezellig gebabbeld en kunnen we vragen in de groep gooien die iedereen beantwoordt. Zo leerde ik mijn getrokken lootje een beetje kennen… en om de een of andere reden kreeg ik het gevoel dat ik een pakket aan het samenstellen was voor degene die míj getrokken had. Ik had er helemaal naast kunnen zitten, want ze had heus niets verklapt, maar het klopte!

Kerst is niet zo moeilijk (kerststerren, kerstballen, jingle bells en kerstbomen), maar hoe maak je een pakket zomers? Op voorhand had ik geen idee. Gelukkig deed ik in de groep wat inspiratie op en kom je met een zomers papiertje al een heel eind:

Stefanie is een grote Harry Potter-fan, dus ik stopte de Engelse uitgave van de eerste twee boeken in haar pakket. Daarnaast verzamelt ze George R.R. Martin-boeken, en De IJsdraak had ze nog niet in de collectie.

Foto © Stefanie Verhoest

Ze had haar oog op een paar funko’s laten vallen, dus daarvan wilde ik er graag eentje in thema in het pakket stoppen. En ik kwam ook nog een grappig Harry Potter-snoepjes-kaarsje tegen… toepasselijk, aangezien ze wel van jellybeans houdt!

Haar favoriete verhaal is Alice in Wonderland, en daar ben ik zelf ook nogal dol op. Daar wilde ik dus ook wat leuks mee doen. Ik vulde een flesje met huisgemaakte vlierbloesemsiroop (zonder te weten dat dat één van haar favoriete drankjes is, zo bleek achteraf – we waren duidelijk goed op elkaar afgestemd!) en maakte er een thema-etiketje voor.

Een gelegenheid om creatief te mogen zijn, is altijd welkom, dus ik maakte ook een booksleeve van Alice in Wonderland:

Ik geloof dat ik me daarna een beetje liet meeslepen, want ik verzamelde ook nog Alice-washitape, een Alice-postkaartje en een Alice-boekenlegger.

Te elfder ure herinnerde ik me dat op haar verlanglijstje ook nog Tolkien-goodies prijkten. Arwens Evenstar-hangertje ging erbij (en zo weet ik weer waarom ik kleine lapjes van mooie stofjes bijhoud):

Wat lekkers erbij en een paar leuke uilendingetjes (haar favoriete dier) en de doos kon dicht. Ik had de hoop immers al opgegeven dat het eerste wat ik besteld had nog zou aankomen. Maar de dag voordat het pakket op de post moest, zat er toch nog een verrassing in de bus. Het Lord of the Rings-kussensloopje kon er nog net bij!

Foto © Stefanie Verhoest

 

Ik heb weer ontzettend genoten van de swap, zowel van het maken van het pakket, als het ontdekken van mijn eigen doos vol verrassingen. Dankjewel, Stefanie, voor dat geweldige pakket, en bedankt, Kwante, voor de fabuleuze organisatie!

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

‘De 366ste dag’ wordt een boek! Verder in juni: géén FantaSea (weggewaaid door de storm), een boek van mijn verheuglijstje, en de eerste hittegolf (die echt de laatste mag zijn).   SCHRIJVEN… NIEUW BOEK OP KOMST! Nee, niet meteen volgende maand… maar de belangrijke eerste […]