Spinsels (blog)

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September 2019: schrijven, lezen en de rest

September was euh… voorbij voor ik het wist. Volgens mijn man kon ik de blogpost van september beter laten zitten, als ik er in november nog aan moest beginnen. Nee, schat, dat gaat dus écht niet! Wil je soms dat mijn hele jaar uit balans […]

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus 2019: schrijven, lezen en de rest

Augustus was niet alleen feestelijk omdat er twee festivals in voorkwamen. Er was ook een heuglijk nieuwtje!   SCHRIJVEN… FESTIVALS Twee stuks dus! 10 en 11 augustus stond ik met Het Schrijverscollectief op Elftopia bij kasteel Ooidonk. ‘s Ochtends werden we tijdens het opstellen ineens […]

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Juli 2019: schrijven, lezen en de rest

Wat kan ik zeggen… beter laat dan nooit? Of euh… we zijn allemaal een beetje in vakantiesfeer, toch? 

SCHRIJVEN…

MYSTERY-PROJECT

Het vervelende aan mystery-projecten is dat je er ook geen updates over kunt delen. Ik kan wel zeggen dat het lekker gaat, ook al is zomerse hitte voor mij niet bepaald inspirerend. Gelukkig kan ik als freelancer mijn eigen uren indelen, en dus ook mijn schrijfuren. Er kwam weer heel wat nachtelijk toetsengetokkel aan te pas.

FESTIVALS

13 juli stond ik op de oude ambachtenmarkt in Oordegem, waar ik heel wat leuke babbels had, en de nodige boeken mocht signeren. Standhouders werden geacht zich een beetje sfeervol aan te kleden. Gelukkig knijpen ze voor rare vogels als fantasy-auteurs een oogje dicht, en mocht dat in de fantasy-sfeer.

En zo ontmoetten we ook enige andere opvallende vogels:

Toen we bestormd werden, was er gelukkig iemand aanwezig die over een bemiddelaarster schrijft, en de vrede kon bewaren. 😉

 

… LEZEN…

In juli las ik 9 boeken en 1 strip.  Ik had niet het idee dat ik daarbij heel oplettend te werk ging, en helaas zaten er een paar teleurstellende ervaringen bij, zoals De jongen met twee namen waarop ik me erg verheugd had (comic cons, introverten, schrijvers, lijstjesmaniakken, een beetje romantiek gemixt met dat alles – dat kon toch alleen maar goed gaan?), maar dat me niet wist te grijpen.

Maar niet getreurd, er waren ook heel interessante en erg mooie leeservaringen.

 

HEBBAN THEMA JULI: WAARGEBEURD

Voor juli was het thema op lezerswebsite Hebban: Lees een waargebeurd verhaal.

‘Waargebeurd is een enorm populair genre’ staat daarbij te lezen. Euhh… niet bij mij! Ik lees ofwel om informatie te krijgen (non-fictie), ofwel om me te laten meeslepen in verhalen die wat verder van de werkelijkheid staan.

Hoe bedoel je, dat wordt al duidelijk uit mijn favoriete genres?

Gelukkig kun je op zo’n moment rekenen op inspiratie van mede-bloggers. Toen ik in een reactie op De kleine wereld van Wendy zuchtte en pufte over hoe moeilijk ik deze challenge vond, kreeg ik meteen een suggestie: Bob de straatkat, van James Bowen.

De laatste dag van juli, toen ik het niet langer meer kon uitstellen, holde ik dus naar de bibliotheek, en wist hem te scoren.

James, een straatmuzikant in Londen, vindt een gewonde kat. Hoewel James nauwelijks voor zichzelf kan zorgen, neemt hij hem mee naar de dierenarts en verzorgt hem tot hij weer op eigen poten kan staan. Maar Bob besluit te blijven en de twee worden onafscheidelijk. Samen verdienen ze hun kostje op straat en worden al gauw beroemd. Zo kunnen ze allebei hun moeilijke verleden achter zich laten.

De achterflap leest eigenlijk als een feelgood-verhaal. Klonk mij inderdaad in de oren als iets dat ik wel zou kunnen verteren!

Wat waren mijn conclusies? Tweeledig.

Enerzijds vond ik het inderdaad een hartverwarmend verhaal. De omslag van het boek alleen al geeft je een heel roerend plaatje in je hoofd bij het lezen. Het is lang niet allemaal rozengeur en maneschijn. Tussen de grappige anekdotes door krijg je een goed beeld van vooroordelen en praktische obstakels voor straatmuzikanten, waar je niet eens aan dénkt. Ik wilde dit boek eigenlijk dolgraag heel erg goed vinden.

Als ik het bekijk los van de inhoud, en kijk naar de vorm, dan vond ik het een enorme gemiste kans. Het verhaal wordt rommelig verteld. Zelfs als je weet dat waargebeurde verhalen nu eenmaal niet perfect in typische formules passen, vond ik toch dat de emotionele impact van bepaalde momenten verloren ging door de manier van vertellen.

 

LEES-HOOGTEPUNT: LAMPJE

Kinderboeken vind ik heerlijk om als afwisseling te lezen. Er zit een zekere directheid in, en een durf qua verbeeldingskracht, die heel verfrissend is.

Over het boek Lampje had ik al veel goeds gehoord. Het won in 2018 ook de Gouden Griffel. Nu is zo’n bekroning voor mij zeker geen garantie dat ik een boek goed ga vinden – ik heb soms een heel afwijkende smaak. Maar die achterflaptekst was toch wel onweerstaanbaar:

Dit is een verhaal over de zee. Over geheimzinnige zeewezens en woeste piraten. Over het Zwarte Huis van de Admiraal, waarvan ze zeggen dat er een monster woont. Over een grijze vuurtoren op een eiland dat nog net vastzit aan het vaste land. Over Lampje, de dochter van de vuurtorenwachter, die iedere avond de eenenzestig treden beklimt om het licht aan te steken. Over een stormachtige avond, waarop de lucifers op zijn en alles misgaat.

Maar vooral over dapper zijn en meer kunnen dan je ooit had gedacht.

Eigenlijk kan ik niet veel meer vertellen over de inhoud van dit boek, zonder het te verpesten. Ik kan wél zeggen dat ik het met graagte vijf sterren heb gegeven. De sfeer is beklijvend, de illustraties dragen daar nog aan bij, het hoofdpersonage is zo ongelooflijk inleefbaar en dapper, dat je hoop dat alles goed voor haar komt bijna pijnlijk is.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: KORT VERHAAL

Behalve de maandthema’s zijn er ook nog de 14 categorieën van de SciFi & Fantasy Club op Hebban. En daar kon ik er ook nog één van afstrepen:

  1. lees een kort verhaal – check!

Niet om hier de klaagmaand van te maken… maar ik lees eigenlijk niet graag kortverhalen. Als het goed is, is het veel te snel voorbij. Als het slecht is… tja, dan is het dus slecht, wat moet ik daar nog meer over zeggen?

Nee, grapje. Mijn echte probleem met kortverhalen is dat ik gewoon houd van een flinke opbouw, zodat de ‘beloning’ bij de ontknoping groot is. In een paar duizend woorden kan ik niet echt ‘in’ een verhaal, ‘in’ personages kruipen.

Dat gezegd zijnde, zo af en toe probeer ik het nog een keer, meestal op een moment dat ik me verveel. Of eerlijk gezegd: als ik eigenlijk iets anders zou moeten doen, en dus onmogelijk een boek kan oppakken (dan is het wel duidelijk dat ik aan het uitstellen ben), maar even naar een online kortverhaal klikken… dat kan nog net.

En zo las ik deze maand dus De laatste draak van Johan Klein Haneveld. En jawel, nog met plezier ook!

 

SUMMER SWAP

Ik deed ook nog eens mee met een boekenswap, en mocht zo drie nieuwe boeken (+ leuks) aan mijn collectie toevoegen. Wie het leuk vindt om er meer over te lezen: mijn uitgebreide unboxing staat hier.

… EN DE REST

GROENE VINGERS

Mijn orchidee vond het na de vorige update duidelijk welletjes geweest. Maar ze heeft het deze keer vier keer zo lang uitgehouden als anders, dus ik vraag toch een applausje voor haar inspanningen!

IN DE KEUKEN

Wie Overstekers gelezen heeft, zou al een klein beetje in de gaten kunnen hebben dat ik bessenplukken een van de leuke dingen van de zomer vind. (Muggen en hitte mogen ook wel een beetje tegengewicht hebben, laten we wel wezen.)

En wat doe je daar vervolgens mee? Behalve ‘gewoon zo opeten’, zijn er nog wat opties.

Jam en confituur maken is er één van. Sinds ik geen brood meer eet, kwam dat er niet meer van, en dat vond ik erg jammer! Die geur van warm, borrelend fruit is echt met niets te vergelijken. Maar wat doe je met een hoop potten confituur als manlief pertinent weigert om die op zijn brood te smeren (ondanks – schijnbaar – oprechte ‘oh, die is lekker geworden, liefje’-commentaren)? De incidentele cracker met jam of het lepeltje jam in de yoghurt rekent echt niet met zo’n voorraad af.

Gelukkig stuitte ik op een blogpost van iemand met een soortgelijk probleem. En het antwoord was verrassend simpel: maak een kleinere hoeveelheid.

Soms zijn oplossingen zo belachelijk voor de hand liggend dat je er gewoon niet op komt. Ter mijner verdediging: geleisuiker en pakjes pectine gaan altijd uit van een kilo fruit, en er staat vaak op dat je het hele pak in één keer moet gebruiken. Nu was de hamvraag: zou dat ook echt zo zijn?

Spoiler-alert: het blijkt onzin.

Bonus: je kunt smakencombinaties uitproberen waar je anders misschien nog even over zou peinzen. Dit was het resultaat van een zielige overgebleven nectarine, en een restje frambozen dat we net niet meer opgegeten kregen. Het resultaat smaakt merkwaardigerwijs aardbei-achtig (zelfs met een blinde smaaktest 😉 ), maar met iets meer complexiteit.

Wat is jouw favoriete aspect van de zomer?

Mid Year Book Freak Out Tag

Mid Year Book Freak Out Tag

Begin deze maand zag ik deze leuke tag opduiken op de blog Lezend leven. Het leek me een goede manier om even stil te staan bij het moois dat ik al bij elkaar heb gelezen in 2019. Daarbij heb ik me het lastige doel gesteld […]

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Unboxing: Summer Swap Kwante in Wonderland

Bookswappen: tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Toen begon ik boekenblogs te volgen en ontdekte ik het fenomeen. Een verrassingspakket dat rond boeken draait? Hoe zeg je daar nee tegen!? Vorig jaar met kerst deed ik voor het eerst mee met […]

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

Juni 2019: schrijven, lezen en de rest

‘De 366ste dag’ wordt een boek! Verder in juni: géén FantaSea (weggewaaid door de storm), een boek van mijn verheuglijstje, en de eerste hittegolf (die echt de laatste mag zijn).

 

SCHRIJVEN…

NIEUW BOEK OP KOMST!

Nee, niet meteen volgende maand… maar de belangrijke eerste stap is gezet: vorige week ondertekenden we het uitgeefcontract voor De 366ste dag (werktitel).

Het is een schrijfproject dat al een poosje heeft gerijpt: een modern sprookje voor volwassenen over verlies en liefde, inkeren en naar buiten komen, verlangen en hoop. Verteld in woord en beeld, en zelfs aangevuld met muziek. Onlangs vond er een tentoonstelling over plaats (lees hier het verslag daarvan), en nu is de kogel dus door de kerk: het verhaal wordt een boek!

Natuurlijk zullen er nog redactierondes aan te pas komen, zal er nog gepuzzeld worden met de illustraties en de tekst, geschaafd en gepolijst… maar zo’n handtekening zetten, doet je wel al even dromen van het moment dat het eindresultaat er is. We hebben het dan ook feestelijk beklonken (in het geval van ondergetekende, die geen alcohol drinkt, met een milkshake – geen straf op zo’n warme dag).

Verwachte publicatiedatum? Daarover kan ik eind augustus meer vertellen, maar naar alle waarschijnlijkheid zal in het voorjaar van 2020 samen met de natuur ook dit boek ontluiken…

 

FESTIVALAGENDA

Als ik vorige maand al iets te klagen had over het weer, dan was het nu helemaal raak: FantaSea had zo te lijden van het stormweer dat de organisatie het hele festival moest afblazen. Maar er is ook goed nieuws: er is al een nieuwe datum geprikt, en Het Schrijverscollectief zal weer van de partij zijn.

Agenda voor deze zomer:

Juli

13-14 juli: oude ambachtenbeurs in Oordegem – BE (ik ben er zaterdag bij)

Augustus

10-11 augustus: Elftopia in Ooidonk, Deinze – BE (ik ben er beide dagen)

31 augustus: FantaSea in Breskens – NL.

Kom eens langs bij onze tent, blader door de literatuur van eigen bodem, kom je kostuum showen of gewoon een babbeltje maken over fantasy… en natuurlijk signeren alle aanwezige auteurs met veel plezier hun boeken voor je.

 

… LEZEN…

In juni las ik 9 boeken en 8 strips. Daar zat er één bij die ik al een poosje uitstelde, gewoon, omdat ik me er zo op verheugde… Verder kon ik ook nog twee vinkjes plaatsen bij de challenges die ik dit jaar probeer te volbrengen.

 

VAN MIJN VERHEUGLIJSTJE: THE LONG EARTH

Sommige mensen maken stapeltjes van de boeken die ze in de nabije toekomst willen lezen. Dat doe ik niet, omdat ik echt in de stemming moet zijn voor een boek, anders geniet ik er niet van. Wat ik wel heb, is een verheuglijstje: boeken waar ik enorm naar uitkijk, en waarvan ik bijna honderd procent zeker weet dat ik ervan ga genieten. Die bewaar ik tot ik vind dat ik een traktatie heb verdiend, of er net hard één nodig heb om mezelf op te fleuren.

Zoals hierboven al duidelijk werd, had ik deze maand iets te vieren… het perfecte moment voor een exemplaar van mijn verheuglijstje.

Pratchett… én Baxter

Ik heb het denk ik al vaker gehad over mijn voorliefde voor het werk van Terry Pratchett. Een paar jaar geleden is hij jammer genoeg overleden. Er zal dus nooit meer een nieuw deel van Discworld verschijnen, en ik heb het dan ook lang uitgesteld om het allerlaatste te lezen. Daarna was het echt ‘voorbij’.

Hoewel… er was nog die ene serie die hij samen met een andere auteur, Stephen Baxter, was begonnen. Mijn gevoelens daarover lagen tussen voorpret – meer Pratchett! – en vrees – wat als het niet aan mijn verwachtingen beantwoordde? Samenwerkingen op auteursvlak kunnen heel vreemd zijn. Ik las echter steeds meer goede reviews over deze serie, en zo belandde deel 1 op mijn verheuglijstje. Met kerst kreeg ik het in een boekenswap, en dus lag het helemaal klaar voor het goede moment.

2015: Madison, Wisconsin. Junior cop Sally Jansson is called out to the house of Willis Lynsey, a reclusive scientist, for an animal-cruelty complaint: the man was seen forcing a horse in through the door of his home. Inside there is no horse. But Sally finds a kind of home-made utility belt. She straps this on — and ‘steps’ sideways into an America covered with virgin forest. Willis came here with equipment and animals, meaning to explore and colonise. And when Sally gets back, she finds Willis has put the secret of the belt on the internet. The great migration has begun…

The Long Earth: our Earth is but one of a chain of parallel worlds, lying side by side in a higher space of possibilities, each differing from its neighbours by a little (or a lot): an infinite landscape of infinite possibilities. And the further away you travel, the stranger the worlds get. The sun and moon always shine, the basic laws of physics are the same. However, the chance events which have shaped our particular version of Earth, such as the dinosaur-killer asteroid impact, might not have happened and things may well have turned out rather differently. But only our Earth hosts mankind.

Verwachtingen

Werden mijn verwachtingen beantwoord? Ja en nee.

Nee, in die zin dat de achterflap in zekere zin nergens op lijkt te slaan. Het grootste deel van het boek volgt een heel ander personage: Joshua, die samen met Lobsang, een als AI gereïncarneerde monnik, een tocht door alternatieve aardes maakt. (Waarom zou iemand dat NIET op de achterflap zetten? Alsof je iemand aan het ontbijt uitnodigt met de belofte van een sneetje geroosterd brood terwijl je weet dat er blueberry pancakes en croissants zullen zijn.)

Ja, in die zin dat het boek totaal niet las als de Discworld-boeken… maar op een goede manier. Ik herkende vooral vleugjes typische Pratchett in bepaalde onderwerpen die hem duidelijk fascineerden. Ook The Long Earth levert bijvoorbeeld enerzijds kritiek op georganiseerde religie, en belicht anderzijds de mensen daarin die hun hart volgen en de wereld beter proberen te maken. De narratieve imperatief piepte om het hoekje, geloof dat de werkelijkheid schept, en natuurlijk ook de (on)mogelijke werelden…

En weer nee, in de zin dat ik een meer harde SF-vibe had verwacht, en dit boek meer leest als een ouderwetse wereldreis / ontdekkingstocht. Joshua en Lobsang stappen van aarde naar aarde en al doende verkennen ze eindeloze mogelijkheden. Het gekke is: je komt heel exotische aardes tegen, met de meest vreemde creaturen, maar tegelijkertijd wordt het stappen op zich steeds normaler. Stukje bij beetje ga je geloven dat dit concept van parallelle aardes best eens echt zou kunnen zijn. En dat de mensheid zich precies zo zou gedragen als Pratchett en Baxter beschrijven – ongerepte aardes gebruiken als voorraadkamer, vakantiepark of kans om een leven te ontvluchten.

 

HEBBAN THEMA JUNI: EEN DEBUUT

Voor juni was het thema: ‘Lees een debuut of doorbraakboek van een Nederlandse of Vlaamse auteur’.

Te elfder ure besefte ik dat ik deze maand niet aan afvinken zou toekomen als ik niet gauw actie ondernam. Gelukkig had ik nog iets in de kast staan:

Raaf van Vlaams auteur Carine Maes kreeg ik te leen van een vriendin, die nieuwsgierig was naar mijn reactie op het boek.

Personages die zowel mens als vogel zijn, sprekende katten, bliksemvangers, bijgelovige noorderlingen en een bende wulpse heksen bevolken het universum van Raaf.

Een verloren prins trekt naar het oosten om zijn lotsbestemming te vervullen. Zal hij de tiran van het Oostrijk en zijn handlangster kunnen verslaan? De driehoeksverhoudingen tussen de hoofdrolspelers en de halfslachtige raad van de kater Balderus maken dat een en ander niet volgens plan verloopt…

Raaf is een sprookjesachtige fantasy geschreven voor volwassenen maar zeker ook geschikt voor young adults.

Het begin vond ik meteen veelbelovend en intrigerend. Korte fragmentjes over verleden en heden van Raaf prikkelden mijn nieuwsgierigheid. Naarmate het boek vorderde werd het verhaal steeds sprookjesachtiger: grillige heksen, een sprekende kater… op het eerste gezicht elementen die perfect in mijn straatje passen. Ik struikelde echter over de wat afstandelijke vertelstijl. Ook in dat opzicht is het verhaal sprookjesachtig: je krijgt weinig achtergrond en weinig opbouw, waardoor je naar veel het raden houdt… Maar hou je van die sfeer én van een bonte verzameling merkwaardige personages, dan zul je van dit boek genieten. Carine Maes is vlot ter taal (ook al had het koeterwaals van de sprekende kater wat mij betreft iets transparanter gemogen – dat remde mijn leestempo hier en daar) zodat je heel makkelijk door dit boek vliegt.

 

SCIFI & FANTASY READING CHALLENGE: DEEL UIT EEN SERIE

Behalve de maandthema’s zijn er ook nog de 14 categorieën van de SciFi & Fantasy Club op Hebban. En daar kon ik er ook nog één van afstrepen:

  1. lees een boek uit een serie – check!

The Long Earth heeft immers nog enkele opvolgers, die ik zeker ook nog wil lezen.

 

… EN DE REST

GROENE VINGERS

Toen ik terugkwam uit Griekenland werd ik (dankzij mijn lieve vriendin Nicole) verrast door bloembakken mét bloemetjes, in plaats van de lege exemplaren die ik had achtergelaten:

Inmiddels hebben die flink hun best gedaan:

Ik heb, een beetje laat, op hoop van zege ook nog wat kruiden gezaaid. De basilicum steekt al wat kopjes boven de grond, hopelijk gaat de peterselie nog volgen:

En raad eens wie nog steeds staat de blinken, hittegolf of niet? Ze vindt het duidelijk wel fijn in haar kwarkpotje en daar durf ik haar nu dus niet meer uithalen vóór ze uitgebloeid is:

TEA TIME

Hittegolf? IJsthee!

Ik experimenteer graag met combinaties en ingrediënten, en deze maand kon ik weer een smaakje aan mijn gamma toevoegen: de groene thee met citroen en citroengras van het AH-huismerk. Nog een schijfje citroen en een paar muntblaadjes, en voilà: de ideale kan om me eraan te herinneren dat ik tijdens het schrijven door écht af en toe een slokje moet drinken. Dat vergeet ik namelijk veel te makkelijk.

 

 

Heb jij een uitverkoren zomers drankje voor bij het lezen of schrijven?

 

April-Mei 2019: lezen, schrijven en de rest

April-Mei 2019: lezen, schrijven en de rest

April en mei vlogen voorbij. Dat rijmt, dus het is waar. 😉 Deze maanden: churros & predators, sjaals en badpakken, lezen aan Griekse zeeën, een fotogenieke orchidee, muzen en ander onverwacht bezoek. Vorige maand is mijn overzichtje er niet van gekomen. Maar twee festivals, één […]

Maart 2019: lezen, schrijven en de rest

Maart 2019: lezen, schrijven en de rest

Deze maand: Ravenjongens en een kraaienmeisje, fantasy-festivals: start!, en een orchidee die zich eindelijk begrepen lijkt te voelen.   SCHRIJVEN… FANTASY & YA-FESTIVAL Helemaal op het einde van deze maand was ik te gast in Standaard Boekhandel Maldegem, op het Fantasy- en YA-festival. Ik gaf […]

Overstekers-week op Valeries Boekenwereld: WIN!

Overstekers-week op Valeries Boekenwereld: WIN!

Op de superleuke blog Valeries Boekenwereld loopt momenteel een heuse Overstekers-week!

Niet alleen worden Overstekers – Een kracht ontwaakt en Overstekers – De schaduw van de sha uitgebreid besproken, de boeken worden ook letterlijk in de bloemetjes gezet:

Foto © Valeries Boekenwereld

 

Kijijijk nu toch, hoe mooi…!

 

Foto © Valeries Boekenwereld

Ik werd ook geïnterviewd (Valeries leuke vragen en mijn antwoorden vind je hier) én je kunt er een pakketje Overstekers-boeken winnen (klik hier)!

 

© Valeries Boekenwereld
Februari 2019: schrijven, lezen en de rest

Februari 2019: schrijven, lezen en de rest

Deze maand: een Krakenvorstin, tentoonstelling op stapel, elke twee dagen een boek, stripverhalen-extravaganza en een vollopende kalender.   SCHRIJVEN… Een schrijversbestaan brengt ook heel wat dingen met zich mee die niet direct te maken hebben met imaginaire werelden en levens op papier zetten. Sommige daarvan […]