Spinsels (blog)

Recensie Overstekers – De schaduw van de sha (Fantasywereld)

Recensie Overstekers – De schaduw van de sha (Fantasywereld)

Fantasywereld, het grootste online magazine op het gebied van fantasy en sciencefiction uit Nederland en Vlaanderen, besprak Overstekers: De schaduw van de sha en was enthousiast: ‘De schaduw van de sha is een opeenvolging van spannende scènes en onthullingen die perfect op elkaar aansluiten en het […]

September 2018: lezen, schrijven en de rest

September 2018: lezen, schrijven en de rest

Het manuscript van Overstekers 3 lag rustig te rijpen, dus dat betekende meer tijd voor…     … pompoenkoekjes bakken! Zodat ik pompoenkoekjes kon eten natuurlijk. Combineert heel goed met het volgende op de lijst:   LEZEN 10 boeken en een stapeltje historische stripverhalen, deze […]

Juli – augustus 2018: schrijven, lezen en de rest

Juli – augustus 2018: schrijven, lezen en de rest

Vakantie? Eu, nee. Schrijven, schrijven, schrijven! En festivals…!

En ook een beetje lezen, natuurlijk. 😊

 

SCHRIJVEN…

Het was dus belachelijk warm deze zomer, voor het geval dat iemand was ontgaan. Maar ik had me voorgenomen om tegen 1 september een eerste versie van Overstekers 3 af te ronden, en dus vluchtte ik niet twee maanden lang naar Antarctica.

In de praktijk is dit wat er wel gebeurde:

–          overdag puffen ‘het is zelfs te warm om een ventilator boven te halen’ met nul inspiratie

–          tegen middernacht in actie schieten

–          schrijven tot een uur of vier

–          slapen tot elf uur

–          opstaan met het gevoel dat het VEEL te warm is om zo vroeg in de ochtend te zijn.

Het tropenschema werkte best goed tot het echt tropisch werd en zelfs ’s nachts niet meer afkoelde. Toen besloot ik om op zoek te gaan naar alternatieve schrijfplekjes: van stadspark tot bibliotheek, en uiteindelijk de tuin van een vriendin die zich opwierp als mecenas der Overstekersboeken.

Resultaat? Het is gelukt… bíjna. Met 30.771 woorden in juli en maar liefst 78.192 in augustus ‘staat’ de eerste versie van het verhaal er. Alleen de epiloog laat nog op zich wachten, maar die komt wel vaker een beetje later. Voor wie geen idee heeft wat hij zich bij zo’n aantal woorden moet voorstellen: een doorsnee boek schommelt vaak rond de 100.000.

(Waarom ik woorden tel? Op een gegeven moment besefte ik dat ik geen idee had hoeveel en hoe frequent ik nu eigenlijk schreef. En toen wilde ik daar eigenlijk wel graag een beetje zicht op krijgen. Handig om te weten welke deadlines haalbaar zijn. En goed om eens te zien wat er in de weg van schrijven komt zitten.
Tot nu toe heb ik het idee dat er meestal vier fases in mijn schrijfproces zitten: het begin staat razendsnel op papier, daarna gaat het een stuk trager terwijl verhaallijnen op gang komen – en ik iedereen om mij heen kwel met dramatische ‘ik weet niet of het wel ooit goedkomt met dit verhaal’-uitroepen – eens ik die te pakken en ontward heb, moet ik achter de personages aan hóllen, en dan helemaal op het eind vertraagt het tempo weer terwijl ik alle verhaallijnen in de juiste volgorde tot een goed einde probeer te brengen.)

Nu komt dan het moeilijke deel: het boek aan de kant leggen en even doen alsof het niet bestaat, zodat de extra ideeën die al schrijvende zijn gekomen, kunnen uitkristalliseren, en ik die daarna kan gaan toevoegen.

Kan ik al iets verklappen? Hmm… Misschien dat we Westpoort deze keer achter ons laten voor een andere omgeving. En volgens mijn eerste proeflezer (mijn man, de enige die zo’n vroege versie te zien krijgt), is het nu al ‘zowel een echt Mirabel-boek als weer helemaal anders dan deel 2 – grappig, spannend en ontroerend’.

Hebban Club Prijzen

Nog een beetje schrijfnieuws, voor wie het gemist had: Overstekers – Een kracht ontwaakt werd genomineerd voor de Hebban SF & Fantasy Club Prijs van 2018. Uiteindelijk ging de overwinning naar Nimmernacht van Jay Kristoff, maar het was al een hele mooie ervaring om Overstekers op een ereplaatsje te zien!

 

… LEZEN…

Intensief schrijven, heeft tot gevolg dat ik minder lees. (Ik wilde schrijven ‘bijna niet lees’ en toen lachte mijn man me keihard uit. Het relativiteitsprincipe, mensen. :-P) 8 boeken in juli, met ‘Hazelwoud’ als boek dat eruit sprong. 7 boeken in augustus, waar ‘Welkwoud’ er bovenuit kwam.

Ik besefte pas toen ik dit overzichtje begon te maken hoe mooi ze bij elkaar passen, niet alleen qua titel, maar ook qua inhoud!

Het zijn allebei sprookjesachtige verhalen met een donker randje.

Hazelwoud van Melissa Albert kreeg ik in handen gedrukt van een lezende vriendin die net zo dol is op sprookjeselementen als ik. Het verhaal is eng mooi, kleurrijk op een surrealistische manier: een meisje dat haar moeder kwijt is, en al zoekende de mysterieuze duistere sprookjes die haar onbekende grootmoeder ooit schreef overal tegenkomt.

De sprookjes in kwestie worden in stukjes en beetjes verteld, en die heb ik misschien nog wel met de meeste fascinatie zitten lezen.

Welkwoud van Tahereh Mafi is bedoeld voor een jonger publiek, en daardoor moest ik er eerst wat inkomen. Ik verwachtte om de een of andere reden een YA-verhaal. Maar ik heb heel erg genoten van de wereld die in dit boek geschetst werd, en de mooie levenslessen die erin verwoord werden.

De premisse is nogal luguber: een jong meisje dat als taak heeft om de doden te begeleiden bij hun overgang naar de volgende wereld, omdat geen van haar ouders hun plichten nog kan nakomen – en ze raakt langzaam maar zeker overweldigd door haar werk.

Eerlijk gezegd: als ik me niet had laten verleiden door de cover, had ik dit boek nooit mee naar huis genomen, zelfs niet uit de bibliotheek. Ik ben niet zo’n horrorfan.

De uitwerking van het verhaal ís soms ook luguber, maar er is ook veel humor en vriendschap, waardoor het geen horroresk gebeuren wordt. En er zitten van die heerlijke, kleurrijke details in waardoor je steeds meer wil zien – wie heeft er nu al gehoord van reusachtige sneeuwvlokken die je kunt eten als er niets anders voor handen is?

 

… en de rest

Festivals

Rijtje gemotiveerde schrijvers op Elftopia: Terence Lauerhohn, Morgan Blade, Joke De Meyer, Pen Stewart en Petra Doom.

Deze zomer stond ik voor het eerst op twee fantasyfestivals met Overstekers. Ik ga al jaren naar Elfia in Arcen, maar dan als bezoeker, en ik was benieuwd hoe het zou zijn ‘van de andere kant’.

Een succes, zo bleek.

Op 11 augustus was ik op Elftopia, op het terrein van het kasteel van Ooidonk. Ik was er het eerste jaar ook bij,  als bezoeker, maar jongens, wat is dit festival stiekempjes gegroeid in dat ene jaar dat ik er niet was! Het was nu veel groter, en er was van alles te doen (van elfenvlechten tot toverstafworkshops, van roofvogels tot zeemeerminnen in de kasteelgracht). En heerlijk om zoveel verklede mensen te zien.

Met een paar andere schrijvers sloegen we de handen in elkaar voor een tent vol fantasy van eigen bodem, en het Schrijverscollectief kreeg heel wat mensen aan het rondneuzen.

Dat deed ik natuurlijk zelf ook, wat dacht je. Er kunnen altijd nog wat boeken bij op de ‘nog te lezen’-lijst:

De week daarna maakte ik een trip, helemaal naar Friesland, om twee dagen door te brengen op het Imaginariumfestival. Daar verzorgde ik twee schrijfworkshops, liet nog meer mensen kennismaken met Overstekers, en wist mezelf nog net in te houden om niet alweer zelf uit de bol te gaan bij de buren. Moeilijk, als er zoveel kleurrijks naast je ligt.

 

Wat mij betreft, ga ik volgende zomer zeker weer een paar festivals doen. Het is zo leuk om te praten met lezers, te vertellen over Overstekers, of (straal, straal) te horen dat deel 1 zo leuk was dat ze nu absoluut deel 2 willen. En niet te vergeten: het is supergezellig om een tent of stand met collega-schrijvers te delen. Verhalen uitwisselen en schrijfperikelen bespreken… een feest van herkenning.

 

Groene vingers

Dit moet ik toch ook nog even delen. De enige die de saunatemperatuur in huis leuk vond en prompt met een nieuwe bloemstengel kwam:

Logisch, zeg je? Orchideeën zijn jungleplanten, denk je? Echt niet. Dit is dezelfde orchidee die nuffig zijn bloemen laat vallen zodra het kwik boven de 20 graden stijgt. Kennelijk moet het 40 graden worden voor het dan wéér leuk wordt? Ik durf wedden dat er bloemen aan komen op de eerste vriesdag.

 

Juni 2018: lezen, schrijven en de rest

Juni 2018: lezen, schrijven en de rest

Een villa die gebouwd werd als ‘rustig leesoptrekje’…  in Italië leer je wel hoe het hoort. Deze maand ging ik op vakantie, en in een land met zo’n geschiedenis, is de inspiratie nooit veraf. Laten we dit maar gewoon meteen doen: Tja, wat kan ik […]

Overstekers op shortlist Hebban Clubprijzen

Overstekers op shortlist Hebban Clubprijzen

Overstekers – Een kracht ontwaakt staat op de shortlist voor de Hebban SF en Fantasy Clubprijs 2018! De shortlist bestaat uit tien titels, waarvan de laatste onlangs mede door invloed van de lezers werd bepaald. Tussen 16 juli en 5 augustus kun je stemmen op […]

Recensie Overstekers – De schaduw van de sha (Hebban Scifi & Fantasy Club)

Recensie Overstekers – De schaduw van de sha (Hebban Scifi & Fantasy Club)

De eerste recensie van Overstekers: De schaduw van de sha is binnen! Marjolein en Merel van de Hebban Scifi & Fantasy Club bogen zich over het boek, en schreven een uitgebreide en aandachtige bespreking.

‘… een waardig vervolg. Veel favoriete karakters kwamen terug en we leerden nieuwe personages kennen. Ik kon het niet wegleggen, want ik moest weten wat er ging gebeuren. Gaat Mirabel Westpoort redden?

De volledige recensie lees je hier: Duorecensie Hebban.

Mei 2018: lezen, schrijven en de rest

Mei 2018: lezen, schrijven en de rest

Overstekers 2 is er! – Verwachtingen als lezer. – Orchidee op zijn teentjes getrapt. – Het vlierseizoen. Schrijven! Hij er eindelijk, hij is echt, hij heeft een flinke omvang :-o, en hij is feestelijk onthaald: de volgende ‘Overstekers’: De schaduw van de sha. Zaterdag 26 […]

Recensie Overstekers – Een kracht ontwaakt (Chicklit.nl)

Recensie Overstekers – Een kracht ontwaakt (Chicklit.nl)

Vijf hartjes krijgt Overstekers: Een kracht ontwaakt van Chicklit.nl: ‘… voor iemand die eens een iets ander fantasy verhaal wilt lezen, is Overstekers: een kracht ontwaakt  perfect. Het heeft van alles wat, fantasy, spanning, misdaad en een vleugje romantiek. Het boek Overstekers: een kracht ontwaakt is een […]

April 2018: lezen, schrijven en de rest

April 2018: lezen, schrijven en de rest

Boekpresentatie op komst! Revisieronde twee voor Overstekers 2. De knoop doorgehakt over de ondertitel.  A case of mistaken identity. Het Jan Klaassen-effect.

Lezen…

Ken je de déjà-lu? Dat je een boek aan het lezen bent, en denkt: huh, deze heb ik toch al gelezen? Overkomt mij een enkele keer wel. Deze maand had ik geen déjà-lu, maar iets waar ik een nieuwe term voor moet verzinnen. Laat ik het maar ‘a case of mistaken identity’ noemen. Toen ik The glittering court meenam, was ik er vast van overtuigd dat ik een fantasy-boek meehad. Ik wist zelfs waarover: een jonge fae, die de plaats van een edeldame aan het elfenhof gaat innemen.

Nee, toch niet dus.

Het kostte me drie hoofdstukken om erachter te komen. Toen draaide ik het boek nog eens om, las de achterflap opnieuw en dacht: oooh. Er wordt niet gerept over fae. Het gaat niet over een elfenhof. Dit gaat ‘gewoon’ over een meisje, dat haar gearrangeerde huwelijk wil ontlopen, en zich zo in een hoop avonturen stort… (en het hoofdpersonage is van adel, maar neemt net de plaats van haar dienstmeisje in).

De combinatie van de coverafbeelding, de auteur (die ik ken van de Academicus Vampyrus-reeks) en de associatie met ‘the summer court’ en ‘the winter court’ was kennelijk genoeg om me helemaal op het verkeerde been te zetten. Daarna was het best een aardig boek, maar ik voelde me – onterecht, maar toch – lichtelijk bekocht.

 

Het was de maand van de valse verwachtingen, geloof ik. Verder las ik namelijk nog Alter ego, waarbij ik aanvankelijk niet doorhad dat het een eerste deel was, waardoor alles zich onnoemelijk traag leek te ontwikkelen. Toen ik eenmaal in de gaten kreeg hoe het zat, was het een fijne leeservaring, maar het is nog even afwachten of Meyer het niveau van Lunar Chronicles nog een keer weet te halen. En daarna kwam Showstopper dat ik voor spannende dystopie had gehouden, maar waarbij ik totaal niet voorbereid was op de horroreske passages (misschien had ik de hint van de doodskoppen op de omslag moeten oppikken). Vogelvrij verraste me dan weer door beter bij zijn omslag te passen dan gedacht, met een Westernachtige setting, die wat mij betreft nog wel wat aandacht had mogen krijgen. Ik ben benieuwd hoe dat in verdere delen wordt.

 

Verder kwam ik maar liefst twee delen van Yoko Tsuno tegen die ik nog niet kende. Wanneer was dat gebeurd? Voor wie haar niet kent: Yoko is de heldin van de Belgische striptekenaar Roger Leloup, die mee verantwoordelijk is voor mijn fascinatie voor SF en buitenaardse culturen. Leuk weetje: het schijnt dat hij de Vineanen, een blauwhuidig ras, als jongetje bedacht naar aanleiding van… een blauwe pot Nivea. O, nostalgie.

Deel 1 van The Peri Reed Chronicles stond al een tijdje in de kast naar me te lonken. Kim Harrison ken ik van haar urban fantasy-reeks rond heks Rachel Morgan. Deze actiethriller met een paar sf-accentjes was wel even wennen, maar las lekker weg. Een personage dat de tijd zo’n dertig seconden kan terugzetten… maar daarna zowel de oude als de nieuwe tijdslijn vergeet, leek me een boeiend uitgangspunt, en dat was het ook. Lastig waren wel de grotere stukken tijd die Peri kwijt was, waardoor ze geen idee meer had wat er nu eigenlijk echt gebeurd was. Als je dat als lezer wél wist, kreeg je het Jan Klaassen-effect: je voelt je als het publiek van een poppenkast dat ‘Neee! Hij zit achter dié boom!’ wil schreeuwen. Maar de wereld was steengoed uitgewerkt, ik zat helemaal in het principe van het ‘draften’ en de consequenties, en ik ben superbenieuwd naar het vervolg.

Ik heb ook voor de eerste keer meegedaan aan een leesclub op Hebban. In ruil voor het boek, discussieer je mee over je leeservaringen, en schrijf je nadien een recensie. Toen ik zag dat je op die manier de hand kon leggen op Spinning Silver van Naomi Novik vóór dat in de winkels komt, heb ik me natuurlijk meteen opgegeven. En ja, ik mocht meedoen! Ik ben dol op sprookjes, en dit beloofde een intrigerende hervertelling van Repelsteeltje te zijn, het verhaal waarin een molenaarsdochter stro tot goud moet zien te spinnen… Ik werd niet teleurgesteld: Naomi Novik heeft een heerlijke, beeldende stijl, die zich uitstekend leent voor een sprookjesachtige sfeer. Ze heeft het verhaal getransformeerd tot iets dat nieuw voelt, maar tegelijk dat soms bizarre gevoel van oude sprookjes heel goed weergeeft.

 

Oh ja, de teller? 14 boeken deze maand.

 

… schrijven

Na enig overwegen, kreeg Overstekers 2 zijn definitieve ondertitel: De schaduw van de sha. Eind mei begint die zijn reis naar de lezers! En ik kan stiekem niet wachten tot ik deel 2 naast deel 1 in de kast mag zetten… *trappel, trappel*

Ik werk graag terwijl andere mensen actief bezig zijn…

Dat betekent wel dat er in april nog even flink gewerkt moest worden. Redactieronde 2: stiekem binnengeslopen Vlaamse constructies wegpoetsen, tikfouten herstellen, dubbele zinnen weghalen, en meer van dat leuks. Maar ook: ‘Kun je hier nog even wat extra uitleg geven? Nieuwe lezers weten niet wat dit voor een wezen is’ of ‘Oh, waarom is dit zo? Ik dacht dat haar magie zo werkte dat…’

Ik weet niet hoe andere schrijvers omgaan met dat soort opmerkingen, maar bij mij springt er een deel van mijzelf enthousiast overeind. Mogen we? We mogen! Lekker in de kleurrijke aspecten van Mirabels thuiswereld duiken, de eigenaardigheden van verschillende Overstekers in het zonnetje zetten, de ins en outs van daimonische magie beschrijven… Ik word er helemaal blij van om me onder te dompelen in de wereld van Overstekers.

… en de rest

Boekpresentatie

Bij een nieuw boek hoort een feestje! Deze keer in de grote trekpleister van mijn jeugd: jawel, een bibliotheek. Iedereen die erbij wil zijn: welkom! Op 26 mei is het zover, op de fantasy- en stripboekendag van bibliotheek Nazareth. Voor de gelegenheid worden er natuurlijk gratis extraatjes uitgedeeld, waaronder boekenleggertjes naar ontwerp van twee zéér getalenteerde dames, die net zo verzot zijn op de wereld van Overstekers als ik.

Boekenbox

Ter ere van de verschijning van Overstekers 2 is er een heuse boekenbox te verkrijgen! Nog nooit van gehoord? Een boekenbox is een doos waarin je niet alleen een boek vindt, maar ook bijpassende leukigheidjes: boekenleggertjes, een kaarsje, of kaartjes, een pen, of pin… het kan van alles zijn. Boox biedt een combi van deel 1 + deel 2 aan, natuurlijk aangevuld met hun leuke goodies. En niet te vergeten: beide boeken zijn gesigneerd! Dus al wie nog zat te overwegen om de boeken al dan niet te kopen, dit is het moment. 😉

Groene vingers

Shht! Laat mijn orchidee het niet horen, maar stilletjes geniet ik momenteel eigenlijk meer van mijn bakken met kruiden die welig beginnen op te schieten. De bieslook is er altijd als eerste bij (daar zal ik nodig eens wat bloemen moeten gaan snoeien), maar ook de oregano doet al flink zijn best.

Tea-time

Ik heb dringend behoefte aan een nieuw theesmaakje. Het is geen winter meer, dus winter glow valt in elk geval af. Het voelt al zomers, maar het is nog net te vroeg voor ijsthee. Tot nader order doe ik het met mijn vertrouwde groene thee met sinaasappel en gember, maar het lijkt me tijd om eens te gaan neuzen in een winkel met een mooi assortiment.

 

Interview (Schrijven)

Interview (Schrijven)

Schrijven kwam mij interviewen over fantasy. Dat deed me wel eventjes stilstaan. Jaren geleden ontdekte ik hun website toen ik nog volop in de ontdekkingsfase was van de technieken achter het schrijven van een boek. En nu is het zover dat ik zelf kennis kan […]