-
Juni 2018: lezen, schrijven en de rest
Een villa die gebouwd werd als ‘rustig leesoptrekje’… in Italië leer je wel hoe het hoort. Deze maand ging ik op vakantie, en in een land met zo’n geschiedenis, is de inspiratie nooit veraf. Laten we dit maar gewoon meteen doen: Tja, wat kan ik zeggen. Ze zijn écht zo lekker. SCHRIJVEN… Voor Overstekers 3 had ik natuurlijk al wat stukjes en beginnetjes en scènes, maar in de tweede helft van juni (na mijn vakantie) werd het menens. Tijd om de wilde ideeën een beetje te stroomlijnen. En daarna om serieus te gaan schrijven. 10928 woorden netto erbij was best een mooi resultaat voor deze vakantiemaand. Voor volgende maand…
-
Overstekers op shortlist Hebban Clubprijzen
Overstekers – Een kracht ontwaakt staat op de shortlist voor de Hebban SF en Fantasy Clubprijs 2018! De shortlist bestaat uit tien titels, waarvan de laatste onlangs mede door invloed van de lezers werd bepaald. Tussen 16 juli en 5 augustus kun je stemmen op jouw favoriete boek van het afgelopen jaar. Overstekers staat er zij aan zij met echte pareltjes… dus vergeet vooral niet om jouw stem uit te brengen! De hele lijst bekijken en stemmen doe je hier: stem nu voor de Hebban SF en Fantasy Clubprijs 2018.
-
Mei 2018: lezen, schrijven en de rest
Overstekers 2 is er! – Verwachtingen als lezer. – Orchidee op zijn teentjes getrapt. – Het vlierseizoen. Schrijven! Hij er eindelijk, hij is echt, hij heeft een flinke omvang :-o, en hij is feestelijk onthaald: de volgende ‘Overstekers’: De schaduw van de sha. Zaterdag 26 mei was het zover. 28 graden werd er voorspeld, maar gelukkig was het in de bibliotheek van Nazareth redelijk koel. De presentatie begon met een inleidend woordje van schepen van cultuur Thomas Van Ongeval. Daarna werden er wat vragen op mij afgevuurd over fantasy (waarom kies je een genre dat zo’n specifieke niche is? omdat je gelooft dat het iets heel wezenlijks uitdrukt!), mythologie, en…
-
April 2018: lezen, schrijven en de rest
Boekpresentatie op komst! Revisieronde twee voor Overstekers 2. De knoop doorgehakt over de ondertitel. A case of mistaken identity. Het Jan Klaassen-effect. Lezen… Ken je de déjà-lu? Dat je een boek aan het lezen bent, en denkt: huh, deze heb ik toch al gelezen? Overkomt mij een enkele keer wel. Deze maand had ik geen déjà-lu, maar iets waar ik een nieuwe term voor moet verzinnen. Laat ik het maar ‘a case of mistaken identity’ noemen. Toen ik The glittering court meenam, was ik er vast van overtuigd dat ik een fantasy-boek meehad. Ik wist zelfs waarover: een jonge fae, die de plaats van een edeldame aan het elfenhof gaat…
-
Maart 2018: lezen, schrijven en de rest
Een personal best qua word count op schrijfgebied. Op leesgebied: uitstapjes buiten de fantasy. Nieuwe obsessie: funko’s. Lezen 13 boeken in maart. Ik heb dan ook minder geschreven, met Overstekers 2 op het bureau van de redacteur. En, toegegeven, er zit ook een prentenboek bij. Het was zo’n maand waarin ik behoefte had aan een dosis niet-fantasy. Raar, ja, ik weet het. 😮 Dat krijg ik meestal ofwel halfweg een intense schrijfperiode ofwel vlak erna. Het lijkt alsof mijn creatieve bron zich dan wil vernieuwen door wat voeding uit verschillende kanalen… Ik ben de maand begonnen met Lockdown van W.A. Dehairs, een thriller die ik op de Boekenbeurs in…
-
Oostende als inspiratie (Dag van het fantastische boek)
Voor ‘De dag van het fantastische boek’ werd ik gevraagd een blog te schrijven over hoe de stad waarin ik opgroeide mij inspireerde bij het creëren van de wereld in mijn boeken… Oostende Ik schrijf urban fantasy, omdat ik houd van steden. Ze zijn een kruispunt van inwoners, toeristen en passanten. Hier wrijven culturen zich tegen elkaar aan. Soms vonken ze, soms vechten ze. Toen ik een fictieve stad bedacht voor de Overstekers-reeks, besefte ik al snel… Klik hier om de volledige blog te lezen.
-
Februari 2018: lezen, schrijven en de rest
De ontdekking van februari: mijn orchidee wil op de keukentafel wonen. Ja, sorry, het heeft niets te maken met lezen of schrijven, maar ik kan er ook niks aan doen. Orchidee wil niet bij het raam op de vensterbank (te veel zon). Niet op een plankje aan de muur (te weinig zon). Niet in de woonkamer (te warm) of in een achterkamer (te koud). In de keuken. Op tafel. Anders laat hij een tak verdorren, of vallen er knoppen af. Zucht. Het lijkt verdorie wel een kat. Dus ja. We ontbijten nu en snijden onze groenten om een orchidee heen. Maar: hij bloeit! Lezen… Januari zat tjokvol boeken, Februari…
-
Behm, de blauwe draak
Weet je wat er zo leuk is aan het geven van een schrijfworkshop? Als je een groep mensen met een creatieve geest samenbrengt, dan maken ze samen de meest fantastische sprongen. Gisteren was ik, samen met YA-auteur Greet Ilegems, te gast in de Standaard Boekhandel van Ninove. Na een lezing ‘Fantasy in Vlaanderen en daarbuiten’ was het tijd om de aanwezigen met schrijfkriebels aan het werk te zetten. We hebben een gemengde groep. Mensen die nog nooit geschreven hebben en amper hun teen in de fantasyboeken-vijver hebben gestoken als lezer, wat echte liefhebbers van het genre, en een paar schrijvers die al hard op weg zijn met hun boek. Het…
-
Januari 2018: lezen, schrijven en de rest
Onder het motto: beter laat dan nooit, een overzichtje van de eerste maand van het jaar. Lezen… Ik heb me voorgenomen om vanaf dit jaar de boeken die ik lees bij te houden. Naar mijn meest voorzichtige berekening heb ik in mijn leescarrière al een paar duizend boeken verslonden, en ik weet absoluut niet meer welke dat allemaal waren. Achteraf vind ik dat toch wel jammer! Dus een van mijn goede voornemens voor dit jaar was om dat vanaf nu wél te gaan bijhouden. Tot nader order heb ik besloten om daarvoor de site van Goodreads te gebruiken. (Op diezelfde site kun je trouwens ook reviews of sterretjes achterlaten voor…
-
Ter ere van gedichtendag
Vandaag is het Gedichtendag. En ben ik dus eens in mijn doos met gedichten gedoken. Dankzij een gedichtendag leerde ik ooit dat gedichten geschreven worden. Ja, ja, dat lijkt voor de hand te liggen. Maar als kind laten ze je gewoon rijmende tekstjes vanbuiten leren en opzeggen (‘Dit is de spin Sebastiaan’, anyone?), en je vraagt je niet zo af waar die vandaan komen. Een leerkracht op de lagere school bracht daar verandering in. Dé Gedichtendag bestond toen nog niet (die is er sinds 2000), maar zij riep een heuse gedichtenweek in het leven. En in die week ging er een wereld voor mij open. Ik besefte voor het eerst…
























