Tag: Schrijven

Interview (Schrijven)

Interview (Schrijven)

Schrijven kwam mij interviewen over fantasy. Dat deed me wel eventjes stilstaan. Jaren geleden ontdekte ik hun website toen ik nog volop in de ontdekkingsfase was van de technieken achter het schrijven van een boek. En nu is het zover dat ik zelf kennis kan […]

Maart 2018: lezen, schrijven en de rest

Maart 2018: lezen, schrijven en de rest

Een personal best qua word count op schrijfgebied. Op leesgebied: uitstapjes buiten de fantasy. Nieuwe obsessie: funko’s.   Lezen 13 boeken in maart. Ik heb dan ook minder geschreven, met Overstekers 2 op het bureau van de redacteur. En, toegegeven, er zit ook een prentenboek […]

Oostende als inspiratie (Dag van het fantastische boek)

Oostende als inspiratie (Dag van het fantastische boek)

Voor ‘De dag van het fantastische boek’ werd ik gevraagd een blog te schrijven over hoe de stad waarin ik opgroeide mij inspireerde bij het creëren van de wereld in mijn boeken…

Oostende

Ik schrijf urban fantasy, omdat ik houd van steden. Ze zijn een kruispunt van inwoners, toeristen en passanten. Hier wrijven culturen zich tegen elkaar aan. Soms vonken ze, soms vechten ze.

Toen ik een fictieve stad bedacht voor de Overstekers-reeks, besefte ik al snel…

Klik hier om de volledige blog te lezen.

 

Februari 2018: lezen, schrijven en de rest

Februari 2018: lezen, schrijven en de rest

De ontdekking van februari: mijn orchidee wil op de keukentafel wonen. Ja, sorry, het heeft niets te maken met lezen of schrijven, maar ik kan er ook niks aan doen. Orchidee wil niet bij het raam op de vensterbank (te veel zon). Niet op een […]

Behm, de blauwe draak

Behm, de blauwe draak

Weet je wat er zo leuk is aan het geven van een schrijfworkshop? Als je een groep mensen met een creatieve geest samenbrengt, dan maken ze samen de meest fantastische sprongen. Gisteren was ik, samen met YA-auteur Greet Ilegems, te gast in de Standaard Boekhandel […]

Januari 2018: lezen, schrijven en de rest

Januari 2018: lezen, schrijven en de rest

Onder het motto: beter laat dan nooit, een overzichtje van de eerste maand van het jaar.

Lezen…

Ik heb me voorgenomen om vanaf dit jaar de boeken die ik lees bij te houden. Naar mijn meest voorzichtige berekening heb ik in mijn leescarrière al een paar duizend boeken verslonden, en ik weet absoluut niet meer welke dat allemaal waren. Achteraf vind ik dat toch wel jammer! Dus een van mijn goede voornemens voor dit jaar was om dat vanaf nu wél te gaan bijhouden.

Tot nader order heb ik besloten om daarvoor de site van Goodreads te gebruiken. (Op diezelfde site kun je trouwens ook reviews of sterretjes achterlaten voor boeken die je gelezen hebt, een kleine daad waarmee je auteurs altijd blij maakt – hint, hint.) Ik kan mijn gelezen boeken ook nog eens indelen volgens genre, en het is gewoon leuk om ze met hun covers bij elkaar te zien staan.

Zo krijg ik trouwens ook een idee hoeveel boeken ik tegenwoordig lees. Vroeger was ik het meisje dat elke week naar twee verschillende bibliotheken trok, met haar eigen lidkaart én die van haar zusje. Zak-ken vol. Sinds ik meer schrijf, heb ik het idee dat dat minder is geworden, maar in januari heb ik twaalf boeken gelezen, dus het valt duidelijk best mee.

Uitschieters?

Het recht van de Radch van Ann Leckie was een van mijn hoogtepunten van leesjaar 2017. Ik heb hem herlezen om de twee opvolgers te kunnen lezen, en ik zat er meteen weer hélemaal in. Deel 2 – Het zwaard van de Radch – ging anders verder met het verhaal dan ik verwacht had… en dat zorgde ervoor dat het nog beter was dan ik had gedacht.

Ik lees goede SF even graag als fantasy, en dit is echt een pareltje. Het hoofdpersonage, Breq, is momenteel een persoon, maar dat was ze niet altijd: ooit was ze Recht van Toren, een sterrenschip, met vele verschillende onderdelen / lichamen. Ze raakte betrokken in een groot conflict, en nu is er nog maar een stukje van haar over. Het verhaal volgt haar huidige, moeizame queeste, en laat in flashbacks zien hoe het zover is gekomen. Hoe Ann Leckie dit personage geloofwaardig weet neer te zetten, een artificiële intelligentie die enerzijds zoveel kennis heeft, maar anderzijds over de gekste dingen struikelt, omdat dat kwesties zijn die mensen gewoon ‘aanvoelen’, is briljant. Daarnaast thematiseert ze kwesties zoals taal en cultuur, mededogen, hiërarchie, en geloof, die mij ontzettend fascineren.

De vlammende geest, deel 4 in de YA-serie Lockwood & Co was wat mij betreft ook weer recht in de roos. De serie speelt zich af in een alternatief Engeland: om de een of andere reden is er een golf van geestverschijningen opgedoken, die het hele land teisteren, en her en der slachtoffers maken. Alleen kinderen en jongeren kunnen de verschijningen zien en bestrijden. Niemand weet wat de oorzaak is, maar de consequentie is dat er bureaus uit de grond rijzen waarin jongeren worden ingezet om met het probleem af te rekenen. Ik ben ábsoluut geen griezelliefhebber… maar de combinatie van humor, spanning, en de inleefbare personages heeft mij onweerstaanbaar deze serie ingesleept.

Voor februari kijk ik uit naar Vicious, van Victoria Schwab – de auteur van mijn andere grote favoriet van 2017: A darker shade of magic.

 

… schrijven

‘Wel… het was in de eerste plaats gewoon een spannende leeservaring!’

Kijk, dat is wat je wil horen van je redacteur.

Eind vorig jaar had ik de eerste versie van Overstekers 2 afgemaakt en ingestuurd. Dat voelde bijna bizar snel, na het verschijnen van Overstekers 1 in september. Maar natuurlijk was ik al een poosje bezig met het vervolg, terwijl er in de uitgeverij werd gewerkt aan het drukklaar maken van het boek.

Begin januari was er de meeting met de uitgever en de redacteur, om eens te evalueren. Ik ging er toch wel met enige spanning naartoe, want je schrijft een boek, plot en plant, je hebt er een goed gevoel bij… maar je weet écht niet hoe het gaat overkomen, zeker op een ‘professionele lezer’. En hm ja, daar was ook nog het kleine feitje dat het een stuk langer geworden was dan deel 1. Waar ik, let wel, niéts aan kon doen. Dat is natuurlijk de schuld van mijn personages.

Gelukkig zat ik tegenover zo’n verhalenliefhebbers dat ik er nog mee weg kwam ook…

Wat niet betekent dat er daarna geen schrapwerk verricht moest worden. De eerste weken heb ik besteed aan het op een rijtje zetten van wat er echt nodig was voor de plot. Dat is gewoon nodig, als je een verhaal al schrijvende leert kennen, zoals ik. Soms wandel ik maar wat rond in het verhaal, gewoon omdat het leuk is om een stukje van de wereld te verkennen. Dus daarna ben ik overgegaan tot het meedogenloos schrappen van leuke scènes die er helaas absoluut niet toe deden…

En daarna kwam het bijschaven en mooier maken van alle scènes die er wel toe doen – woehoe, het leuke werk! Daarbij heb ik mezelf verbijsterd door heuse lijstjes aan te leggen van dingen die ik moest checken EN die lijstjes niet kwijt te raken. Het aanpakken van tikfouten die tot hilarische misverstanden konden leiden, kwam er natuurlijk ook bij te pas. Een welverdiende ‘??’ bij een plots opduikend piepend dier dat een piepende deur had moeten zijn, was wel een hoogtepunt…

 

… en de rest

Spelletjes

Deze maand is onze spelletjescollectie uitgebreid met niet één maar twee nieuwe aanwinsten – de kast moet gewoon maar rekbaar worden, denk ik. Of misschien een systeem zoals ze er in Pratchetts Unseen University op na houden, dat zou handig zijn.

Ons vertrouwen in 999 games werd niet beschaamd: Majesty ziet er niet alleen kleurrijk uit (alsof je rondloopt in de Efteling… kaarten waarop in principe dezelfde personages staan hebben soms nét iets andere details, echt geweldig), maar speelt tot nu toe ook erg leuk.

Port Royal is nog maar een keer zijn doosje uit geweest, maar ik kijk ernaar uit om die wat beter te leren kennen.

Lezing

In januari kreeg ik de uitnodiging om een lezing over fantasy te komen geven in de Standaard Boekhandel van Ninove, in samenwerking met YA-auteur Greet Ilegems. Ik vind het heel erg leuk om opgespaarde kennis te delen, en mijn enthousiasme voor het genre over te brengen, dus daar kijk ik enorm naar uit! Check de agenda, als je erbij wil zijn.

Fait divers

Het drankje van de revisies van Overstekers 2 is officieel Winter glow-thee. Ik maak er kannen vol van (in de o-zo-mooie shiny paarse thermoskan die ik voor mijn verjaardag kreeg), en drink die voor ik het weet helemaal leeg, terwijl ik compleet met mijn hoofd in Overstekersland zit.

Een toevoeging voor de themamuziek voor de revisies (ja, die heb ik) kwam ineens uit de lucht vallen: eind januari zag ik de film The greatest showman – wat mij betreft nu al een van de hoogtepunten van het filmjaar. Ik ben gek op musicalfilms, en daarnaast ben ik al jaren gefascineerd door de begindagen van het circus. Ik ging er dus met hooggespannen verwachtingen naartoe, en dat had vreselijk kunnen misgaan, maar ik vond hem prachtig en werd helemaal geroerd door het verhaal. Zo vaak bijna met de tranen in de ogen zitten, én met een grote glimlach op je gezicht achterblijven… aaah. Zo’n film zie je niet vaak.

De filmmuziek was een geweldige achtergrond voor het bijschaven van de scènes waarin, jawel, een Overstekerscircus figureert… en dat is nog het minste van wat Mirabel te wachten staat…

 

 

Ter ere van gedichtendag

Ter ere van gedichtendag

Vandaag is het Gedichtendag. En ben ik dus eens in mijn doos met gedichten gedoken. Dankzij een gedichtendag leerde ik ooit dat gedichten geschreven worden. Ja, ja, dat lijkt voor de hand te liggen. Maar als kind laten ze je gewoon rijmende tekstjes vanbuiten leren […]

Van 2017 naar 2018!

Van 2017 naar 2018!

Ik wil jullie vandaag een oudejaarsfeest wensen dat preciés bij je past, net zo uitbundig of vredig als je zelf wil zijn… gevolgd door een liefdevol, gezond en gelukkig nieuw jaar! 2017 was natuurlijk een bijzonder jaar voor mij! ‘Overstekers’ werd van een stil project, […]

1 september

1 september

Soms werkt mijn brein raar.

– Goh, het is alweer 1 september.

– Oh yes! Niemand kan mij dwingen om ‘weer naar school’ te gaan… ik ben volwassen!

Terwijl ik het begin van het schooljaar niet eens zo erg vond. Er waren immers nieuwe boeken om open te slaan (ja, ik was dat soort leerling). De glans was daar weliswaar snel vanaf, helaas. Je mocht nu eenmaal niet gaan zitten lezen wanneer je wou (laat staan wat je wou).

Maar goed, anyway… Toen ik dit jaar op 1 september klaar was met me zelfvoldaan en vrij voelen, kwam mijn brein op de proppen met een volkomen tegengestelde gedachte: heb ik de voorbije maand wel een beetje productief doorgebracht?
Ik heb voor mezelf een Schema opgesteld, moet je weten.

Als ik mezelf al té vrij laat, dan doe ik namelijk helemaal niks (behalve met een boek rondhangen) of blijf ik net maar aan de gang (en vergeet ik te pauzeren of te eten). Zelfs de leukste dingen moet ik dus wat structuur geven, als ik het een beetje evenwichtig wil houden.

Zoals schrijven bijvoorbeeld.

En een poos geleden las ik dus de tip om per dag bij te houden hoeveel woorden je schrijft. Als je dan 0 moet invullen, is dat lekker confronterend: is het omdat je geen inspiratie had, of heb je je gewoon laten afleiden door minder belangrijke dingen? Als je het zelf niet serieus neemt, doet natuurlijk niemand dat.

Ik had het idee dat ik wel lekker op dreef was geweest in augustus. De beginfase van een kort of lang verhaal is altijd een beetje zoeken: waar gaat het heen? Welke ideeën worden groter, welke moet ik een beetje intomen? En dan ineens ben ik een grens over en begint het verhaal te vloeien. Ik had het idee dat ik wel in die zone zat, de voorbije maand, maar je weet het maar nooit. Het kon net zo goed een bedriegerijtje van mijn brein zijn.

Maar nee hoor. Zo’n 33000 woorden heb ik de voorbije maand geschreven aan Overstekers II. Dat is meer dan ik me had voorgenomen! Het vervolg op Een kracht ontwaakt is goed op weg… ik zit nu op twee derde, en dat betekent dat de écht spannende stukjes eraan komen.

September, ik zie het zitten dit jaar!

Hoe het begint

Hoe het begint

‘Hoe begin je daaraan, zo’n heel boek schrijven?’ Die vraag kreeg ik een paar keer toen ik vertelde (en ja, ik vertel het aan iedereen die het horen wil!) dat mijn eerste boek gepubliceerd wordt. ‘Eh, ja, gewoon, bij het begin…?’ lijkt niet het gewenste […]